Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2004 r., II SA/Po 2733/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Mariana W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2003 r., II SA/Po 123/03 w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W uzasadnieniu swego postanowienia Sąd stwierdził, że na podstawie art. 280 par. 1 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ skarga jest niedopuszczalna, ponieważ wskazane w niej zarzuty /kwestionowanie operatu i żądanie powołania biegłych/ nie stanowią podstaw wznowienia postępowania, określonych w art. 271-274 tej ustawy.
Powyższe postanowienie zaskarżył Marian W. poprzez wniesienie skargi kasacyjnej, zarzucając mu naruszenie art. 18 par. 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skutkujące nieważnością postępowania. Skarżący wnosił o uchylenie postanowienia WSA w Poznaniu i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz przyznanie reprezentującemu go pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że w wydaniu zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania brał udział sędzia Stanisław M., który poprzednio brał udział w wydaniu niekorzystnych dla skarżącego postanowień NSA z dnia: 16.03.2003 r., 20.05.2003 r., 6.06.2003 r., 19.09.2003 r., zapadłych w toku tego postępowania. W myśl art. 183 par. 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazana okoliczność stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności postępowania zakończonego zaskarżonym postanowieniem i w związku z tym uzasadnia wniosek o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna. Zarzut, na który powołuje się skarżący dotyczy art. 18 par. 3 p.p.s.a., który stanowi, że sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie nie może orzekać co do tej skargi, w omawianym przypadku nie ma zastosowania. Przepis ten bowiem dotyczy sędziego, który rozstrzygał sprawę sądowoadministracyjną w rozumieniu art. 1 p.p.s.a., a więc "sprawę" w znaczeniu materialnoprawnym. Natomiast przedmiotem orzeczeń wydanych w tej sprawie przez sędziego Stanisława M. było rozstrzygnięcie określonych wstępnych zagadnień procesowych, których nie dotyczy wniesiona skarga o wznowienie postępowania. Reasumując, żadna z tych spraw procesowych nie jest objęta skargą o wznowienie postępowania.
Ponadto należy zauważyć, że wyłączenie, o którym mowa w art. 18 par. 3, jest ograniczone tylko do orzekania w zakresie postępowania, którego przedmiotem jest zasadność zaskarżenia. Nie dotyczy natomiast badania wstępnego skargi o wznowienie postępowania, np. czy skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w terminie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za bezzasadne i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.