Postanowienie NSA z 24 stycznia 2005 r., OW 165/04

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej

Sprawa

sprawy ze skargi Ireny M. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 16 lutego 2004 r., (...) w przedmiocie wznowienia robót budowlanych postanawia: wyznaczyć WSA w Łodzi do rozpoznania sprawy.

Teza

Skoro Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do wyznaczenia innego sądu do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, to tym samym jest właściwy do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy, jeżeli na skutek wyłączenia wszystkich sędziów sądu właściwego do rozpoznania sprawy, sąd ten nie może rozpoznać sprawy. Nie jest bowiem możliwe do zaakceptowania stanowisko i taka wykładnia przepisu art. 22 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, która prowadziłaby do pozbawienia strony prawa do rozpoznania jej skargi przez sąd administracyjny.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 23 września 2004 r., II SA/Wr 420/04 wyłączył sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie ze skargi Ireny M. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 16 lutego 2004 r. Na skutek tego sprawa nie może być rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. Wprawdzie przepis art. 22 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ nie stanowi wprost, że w takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny wyznacza inny sąd do rozpoznania sprawy, to jednak należy przyjąć, że skoro Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do wyznaczenia innego sądu do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, to tym samym jest właściwy do wyznaczenia innego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do rozpoznania sprawy, jeżeli na skutek wyłączenia wszystkich sędziów sądu właściwego do rozpoznania sprawy, sąd ten nie może rozpoznać sprawy. Nie jest bowiem możliwe do zaakceptowania stanowisko i taka wykładnia przepisu art. 22 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która prowadziłaby do pozbawienia strony prawa do rozpoznania jej skargi przez sąd administracyjny.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył do rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.