Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie wystąpiło o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między tym Kolegium a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Białej Podlaskiej, który dotyczy określenia organu właściwego do rozpoznania zażalenia T. R., działającego pod firma "T." T. R. na postanowienie Starosty Ł. z dnia [...].
W uzasadnieniu wniosku SKO w Lublinie podniosło, że wskazane postanowienie Starosty Ł. zostało wydane w trybie art.106 kpa, w sprawie o uzgodnienie rozkładu jazdy załatwianej przez zarząd województwa, a wobec tego organem właściwym do rozpoznania zażalenia na to postanowienie jest organ wyższego stopnia w stosunku do organu, który wydał zaskarżone postanowienie, tj. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białej Podlaskiej. Jednakże SKO w Białej Podlaskiej przekazało zażalenie do rozpoznania SKO w Lublinie, uznając, że to Kolegium jest właściwe do rozpoznania zażalenia, ponieważ stosownie do przepisu art. 2 ust.3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (Dz.U z 2000 r., Nr 50, poz. 601 ze zm.) organem właściwym w sprawach koordynacji rozkładów jazdy dla linii komunikacyjnych przebiegających przez obszar dwóch lub więcej powiatów jest zarząd województwa, a wobec tego organem wyższego stopnia w tych sprawach jest samorządowe kolegium odwoławcze, które ma siedzibę w mieście będącym siedzibą władz samorządu wojewódzkiego.
W odpowiedzi na wniosek SKO w Białej Podlaskiej podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko oraz podniosło dodatkowo, że w toku postępowania w sprawie dotyczącej koordynacji rozkładów jazdy dla linii komunikacyjnych przebiegających przez obszar dwóch lub więcej powiatów, która należy do właściwości zarządu województwa, nie ma podstaw prawnych do wydawania, w ramach uzgadniania rozkładów jazdy ze starostami, postanowień w trybie art. 106 kpa. Za takim stanowiskiem, zdaniem SKO w Białej Podlaskiej, przemawia pogląd wyrażony w uchwale NSA z dnia 28 maja 2001 r., OPK 8/01. Z tego względu "organem kontroli instancyjnej dla postępowania koordynacyjnego, którego elementem jest uzgodnienie rozkładów jazdy dla linii komunikacyjnej przebiegającej przez trzy powiaty tego samego województwa jest to kolegium odwoławcze, które ma siedzibę w mieście, będącym siedzibą władz samorządu województwa", a więc w tym przypadku SKO w Lublinie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek SKO w Lublinie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego został wniesiony do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do przepisu art.15 § 1 pkt 4 tej ustawy Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4, a więc także spory o właściwość między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, przy czym z mocy art.15 § 2 tej ustawy do rozstrzygania tych sporów stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi.
Z akt sprawy administracyjnej, w której przedstawiono do rozstrzygnięcia spór między SKO w Białej Podlaskiej a SKO w Lublinie, wynika, że w sprawie tej zostało już wydane postanowienie Starosty Ł. z dnia [...]., [...] na podstawie art.106 § 5 kpa, w którym organ ten negatywnie zaopiniował proponowany przez T. R., działającego pod firmą "T." T. R., rozkład jazdy. Postanowienie to zostało wydane na skutek wystąpienia Zakładu Transportu i Dróg w Lublinie, załatwiającego, z upoważnienia Zarządu Województwa Lubelskiego, sprawę koordynacji rozkładów jazdy samochodowej komunikacji pasażerskiej na terenie Województwa Lubelskiego. Na to postanowienie wniósł zażalenie T. R. Istota sporu sprowadza się do tego, które samorządowe kolegium odwoławcze jest właściwe do rozpoznania tego zażalenia. Jest to spór o właściwość między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, a nie spór kompetencyjny, gdyż spory kompetencyjne, to spory pomiędzy organami samorządu terytorialnego a organem administracji rządowej (art. 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art.22 § 2 kpa).
Dla rozstrzygnięcia sporu w tej sprawie nie mogą mieć żadnego znaczenia przedstawione przez SKO w Białej Podlaskiej rozważania, które mają uzasadnić, iż w sprawie o koordynację rozkładów jazdy w samochodowej komunikacji pasażerskiej, należącej do właściwości zarządu województwa, organ ten nie uzgadnia projektu rozkładu jazdy z innymi organami w trybie określonym w art. 106 kpa. Rozważania te mają prowadzić do wniosku, że skoro w sprawie administracyjnej należącej do właściwości organu samorządu województwa do wyrażenia stanowiska przez inny organ nie stosuje się przepisów art.106 kpa, to tym samym organem wyższego stopnia właściwym do rozpoznania zażalenia na postanowienie w takiej sprawie jest to kolegium, które jest organem wyższego stopnia w stosunku do organu samorządu województwa, bez względu na to jaki organ wydał zaskarżone postanowienie. Rozważania te są bezprzedmiotowe w tej sprawie, ponieważ określenie organu właściwego do rozpoznania zażalenia na postanowienie, nie może być poprzedzane oceną prawną danego postanowienia co do podstaw jego wydania. Inaczej mówiąc, nie można przyjmować założenia, że określenie właściwego organudo rozpoznania zażalenia na postanowienie zależy od uprzedniej oceny czy są, czy też nie ma podstaw do wydania tego postanowienia. Ocena, czy istnieją podstawy do wydania postanowienia może być podjęta w toku rozpoznawnia zażalenia, a nie na etapie określania jaki organ jest właściwy do rozpoznania zażalenia.
W sprawie bezsporne jest, że Starosta Ł. wydał postanowienie z dnia 26 września 2002 r. na podstawie art. 106 § 5 kpa, w którym negatywnie zaopiniował projekt rozkładu jazdy.
W orzecznictwie sądowym i doktrynie przyjmuje się, że w ramach współdziałania organów administracji przy załatwianiu sprawy, w razie zajęcia stanowiska przez organ współdziałający w formie postanowienia w trybie art.106 § 5 kpa, właściwym organem do rozpoznania zażalenia na to postanowienie jest organ wyższego stopnia w stosunku do organu, który wydał to postanowienie, a nie organ wyższego stopnia w stosunku do organu, który jest właściwy do wydania decyzji w sprawie administracyjnej. W procesowej instytucji współdziałania organów, o której mowa w art.106 kpa, chodzi przecież o to, że załatwienie sprawy jest uzależnione od stanowiska innego określonego organu, który jest usytuowany w określonej strukturze instancyjnej. Przykładowo, jeżeli wydanie decyzji przez terenowy organ administracji rządowej jest uzależnione od zajęcia stanowiska przez organ jednostki samorządu terytorialnego, to jest oczywiste, że do rozpoznania zażalenia na postanowienie wydane przez organ jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w art. 106 § 5 kpa właściwe jest samorządowe kolegium odwoławcze, które jest organem wyższego stopnia w stosunku do organu jednostki samorządu terytorialnego, a nie organu wyższego stopnia w stosunku do terenowego organu administracji rządowej, który ma wydać decyzję w sprawie.
Przedstawione rozważania prowadzą do wniosku, że w przypadku wydania przez organ jednostki samorządu terytorialnego postanowienia, o którym mowa w art. 106 § 5 kpa organem wyższego stopnia właściwym do rozpoznania zażalenia na to postanowienie jest, co do zasady, to samorządowe kolegium odwoławcze, na którego obszarze właściwości miejscowej ma siedzibę organ, który wydał to postanowienie. Stosownie bowiem do przepisów art.1, 2 i 2 a ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej (tak tez stanowi art.17 pkt 1 kpa), przy czym to, które kolegium jest właściwe w danej sprawie wynika z właściwości miejscowej kolegiów określanej na podstawie art.2 a tej ustawy, w tym wydanego na podstawie tego przepisu rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925), które mają zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Z przepisów tych wynika, że kolegium, którego właściwość miejscowa została określona przez wskazanie obszaru obejmującego wskazane powiaty jest organem wyższego stopnia w stosunku organów jednostek samorządu terytorialnego działających na obszarze objętym właściwością miejscową kolegium. Odrębnie uregulowano właściwość miejscową samorządowych kolegiów odwoławczych w stosunku do organów samorządu województwa przyjmując, że właściwe jest to kolegium, które ma siedzibę w mieście będącym siedzibą władz samorządu województwa (art. 2 a ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych). Na podstawie powołanego rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych, obszar właściwości miejscowej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej obejmuje powiat łukowski (§ 1 pkt 3 lit. a), a wobec tego organem wyższego stopnia właściwym do rozpoznania zażalenia na postanowienie wydane przez Starostę Ł. jest SKO w Białej Podlaskiej.
Z przytoczonych wyżej względów na podstawie art. 15 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wskazał jako organ właściwy do rozpoznania zażalenia na postanowienie Starosty Ł. z dnia [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białej Podlaskiej.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sad Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.