Wyrok NSA z 3 czerwca 2004 r., OW 69/04

Rozpoznanie

na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Stołecznego W. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Prezydentem Miasta Stołecznego W. a Wojewodą M. w przedmiocie rozpoznania wniosku Starosty Powiatowego w L. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Urzędu m.st. W. z dnia 18.09.1984 r., zmienionej decyzją z dnia 7.02.1986 r. postanawia - oddalić wniosek

Teza

Negatywny spór kompetencyjny powstaje wówczas, kiedy organy administracji uznają się za niewłaściwe do prowadzenia postępowania w sprawie, przy czym uczestniczące w sporze organy muszą mieć świadomość co do tego, że w takim sporze pozostają. Sprowadza się to w praktyce do wzajemnej wymiany stanowisk między konkretnymi organami, które nie mogą załatwić sprawy z uwagi na przekonanie o swojej niewłaściwości, przy czym organ, który wszczyna spór powinien wskazać "przeciwnika" przekazując mu sprawę do załatwienia, ze swoim stanowiskiem.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Prezydent m.st. W. wnioskiem z dnia 13.02.2004 r. wystąpił o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Wojewodą M., który z nich jest właściwy do wznowienia postępowania scaleniowego, zakończonego decyzją Urzędu m.st. W. z dnia 18.09.1984 r. (...).

Występując ze sporem Prezydent wyjaśnił, że Starostwo Powiatowe w L. pismem z dnia 10.06.2003 r. zwróciło się do Wojewody M. o wznowienie postępowania scaleniowego, a Wojewoda pismem z dnia 24.06.2003 r. przekazał sprawę do załatwienia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. według właściwości, które z kolei pismem z dnia 31.12.2003 r. przekazało mu sprawę do rozpoznania. Prezydent podniósł, że ani Wojewoda M. ani Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wzięło pod uwagę faktu, że po reorganizacji administracji państwowej w 1975 r. Urząd m.st. W. był odpowiednikiem Urzędu Wojewódzkiego i obecnie ten Wojewoda jest właściwy do wznowienia postępowania, zwłaszcza, iż Prezydent jest powołany jako organ samorządowy tylko do realizacji zadań w mieście stołecznym W. W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. wyjaśnił, iż wniosek Starosty Powiatu L. został przekazany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego przez Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Wojewódzkiego, podczas gdy zgodnie z Regulaminem Organizacyjnym M. Urzędu Wojewódzkiego prowadzenie postępowań w II instancji w sprawach scalenia i wymiany gruntów należy do Wydziału Rozwoju Regionalnego, którego zdaniem organem właściwym do wznowienia postępowania w sprawie jest, od dnia 16.07.2003 r., Starosta Powiatu L. Wynika to z art. 11 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego /Dz.U. nr 64 poz. 592/, który postępowanie scaleniowe lub wymianę przekazał staroście, jako zadanie z zakresu administracji rządowej, a wojewoda jest organem wyższego stopnia z tego zakresu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Negatywny spór kompetencyjny powstaje wówczas, kiedy organy administracji uznają się za niewłaściwe do prowadzenia postępowania w sprawie, przy czym uczestniczące w sporze organy muszą mieć świadomość co do tego, że w takim sporze pozostają. Sprowadza się to w praktyce do wzajemnej wymiany stanowisk między konkretnymi organami, które nie mogą załatwić sprawy z uwagi na przekonanie o swojej niewłaściwości, przy czym organ, który wszczyna spór powinien wskazać "przeciwnika" przekazując mu sprawę do załatwienia, ze swoim stanowiskiem.

W niniejszej sprawie spór został wszczęty jedynie pozornie. Wojewoda M. otrzymany wniosek Starosty Powiatu L. o wznowienie postępowania scaleniowego, przekazał go Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W., od którego mógł się spodziewać albo załatwienia sprawy, albo odpowiedzi na swoje stanowisko. Z akt sprawy nie wynika, aby Samorządowe Kolegium udzieliło Wojewodzie odpowiedzi, co mogło go utwierdzić w przekonaniu, iż sprawa z jego punktu widzenia, została załatwiona, bowiem przekazał ją organowi właściwemu. Samorządowe Kolegium wniosek przekazało Prezydentowi m.st. W., który od razu wystąpił ze sporem kompetencyjnym, nie wskazując organu przeciwnego, a uczynił to dopiero na wezwanie Sądu i podając jako swego przeciwnika procesowego - Wojewodę.

Z przedstawionego przebiegu czynności organów wynika, iż Wojewoda nie wiedział, iż jest w sporze kompetencyjnym z Prezydentem m.st. W., bowiem nie ten organ uznał za swego przeciwnika, a z kolei Prezydent m.st. W. otrzymawszy sprawę od Samorządowego Kolegium nie wezwał Wojewody do jej załatwienia, przedstawiając mu swoje stanowisko co do swojej niewłaściwości, a jego właściwości. Wojewoda nie pozostawał w sporze kompetencyjnym z Prezydentem m.st. W., bowiem nie jemu przekazał sprawę według właściwości do załatwienia, a z odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu wyraźnie wynika, że nawet po wystąpieniu Prezydenta do Sądu Administracyjnego nie uważa tego organu za swego przeciwnika w sporze o właściwość.

Stwierdzić zatem należy, iż spór kompetencyjny pomiędzy Prezydentem m.st. W. a Wojewodą M. nie zaistniał, gdyż Prezydent nie wykonał w stosunku do Wojewody czynności, które uzasadniałyby wystąpienie ze sporem, a z kolei Wojewoda do organu tego nie przekazał sprawy ani też nigdzie nie wskazał go jako właściwego do jej załatwienia.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 151 w zw. z art. 15 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.