Postanowienie NSA z 1 lutego 2005 r., OZ 1268/04

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Marii i Krzysztofa N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 sierpnia 2004 r. II SA/Po 23/02 o odrzuceniu skargi kasacyjnej Marii i Krzysztofa N.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 kwietnia 2004 r. II SA/Po 23/02 wydanego

Sprawa

w sprawie ze skargi Marii i Krzysztofa N. na decyzję Wojewody W. z dnia 6 grudnia 2001 r. (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę postanawia - uchylić zaskarżone postanowienie; (...).

Teza

1. Opłaty sądowe, bez względu na to, czy zostaną uiszczone na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego są dochodami budżetu państwa w ramach jednej części budżetu państwa.
2. Skarga kasacyjna wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego nie może być odrzucona na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ z tego tylko powodu, że opłata stała od skargi kasacyjnej została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną Marii i Krzysztofa N. od wyroku tego Sądu z dnia 30 kwietnia 2004 r., na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, ponieważ skarga kasacyjna nie została należycie opłacona przez wnoszącego skargę kasacyjną pełnomocnika będącego radcą prawnym. Nienależyte opłacenie polegało na uiszczeniu wpisu na rachunek Naczelnego Sądu Administracyjnego, zamiast Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

W zażaleniu na to postanowienie, sporządzonym przez radcę prawnego Jerzego K., skarżący podnieśli, że opłata została uiszczona, pomimo że nie została wniesiona na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ponieważ sądem właściwym do uiszczenia opłaty sądowej, jest sąd właściwy do rozpoznania skargi kasacyjnej czyli Naczelny Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie należało uwzględnić, gdyż jest uzasadnione. Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna w tej sprawie została wniesiona przez radcę prawnego w dniu 2 lipca 2004 r. /data nadania w urzędzie pocztowym/. Bezsporne jest również, że wpis od tej skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł został uiszczony przez skarżącego w tym samym dniu na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego, z zaznaczeniem, że jest to opłata skargi kasacyjnej w sprawie II SA/Po 23/02. Należy przy tym podkreślić, że wnosząc skargę kasacyjną pełnomocnik skarżących poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu o uiszczeniu opłaty na rachunek bankowy NSA.

Z przepisu art. 219 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W przypadku opłaty od skargi kasacyjnej nie można jednoznacznie twierdzić, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest również właściwym sądem administracyjnym w rozumieniu tego przepisu, skoro rozpoznanie skargi kasacyjnej należy do właściwości tego Sądu. Należy przy tym mieć na uwadze, że celem przepisu art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. Cel ten został osiągnięty, skoro opłata została uiszczona bez wezwania, tyle tylko, że na rachunek bankowy NSA. Dodatkowo trzeba mieć na uwadze, że opłaty sądowe, bez względu na to, czy zostaną uiszczone na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego są dochodami budżetu państwa w ramach jednej części budżetu państwa.

Z tych względów należało dojść do wniosku, że skarga kasacyjna wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego nie może być odrzucona na podstawie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z tego tylko powodu, że opłata stała od skargi kasacyjnej została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wydanie niniejszego postanowienia ma ten skutek, że zostanie nadany bieg złożonej skardze kasacyjnej.

Dla porządku należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 220 par. 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie na postanowienie o odrzuceniu środków zaskarżenia z powodu nieziszczenia wpisu, wolne jest od wpisu. Tym samym wniesiona opłata od zażalenia w kwocie 250 złotych podlega zwrotowi.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 par. 1 w związku z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. "d" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu /Dz.U. nr 163 poz. 1349/.