Postanowienie NSA z 23 lutego 2005 r., OZ 1522/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 lutego 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia pełnomocnika A. N. – adw. K. P.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2004r. sygn. akt 6 III SA 544/02

Skład

Sędzia NSA Henryk Ożóg przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 28 stycznia 2002r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną krótką postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2004r. sygn. akt 6 III SA 544/02 oddalającego skargę na wspomnianą decyzję stwierdzając w uzasadnieniu orzeczenia, co następuje:

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2004 r. Sygn. akt 6 III SA 544/02 oddalającego skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 28 stycznia 2002 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną krótką została złożona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism, o których mowa we wskazanym przepisie zalicza się skargę kasacyjną. Według art. 219 § 1 w/w ustawy, opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.

W przedmiotowej sprawie, zgodnie z przepisem § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały od skargi wynosi 200 zł. Z kolei, w myśl § 3 powyższego rozporządzenia Rady Ministrów skarga kasacyjna podlega stałemu wpisowi, który wynosi połowę wpisu od skargi. Zgodnie z art. 221 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez adwokata a opłata sądowa nie została uiszczona.

Z tego powodu złożona skarga kasacyjna podlega odrzuceniu stosownie do przepisu art. 221 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł o jego uchylenie gdyż wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł został uiszczony w dniu 30 sierpnia 2004r., na dowód czego przedstawiono kopię przekazu pocztowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest zasadne.

Z przedstawionych Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu materiałów sprawy wynika, że wyrok Sądu I instancji został doręczony skarżącemu w dniu 30 lipca 2004r. /k. 63/.

Skargę kasacyjną od tego wyroku nadano natomiast w urzędzie pocztowym w dniu 30 sierpnia 2004r. /k. 71/. Tego samego dnia na konto Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłacona została kwota 100 zł z zaznaczeniem, iż jest to "wpis od skargi kasacyjnej" /k. 82/.

W postanowieniu z dnia 3 września 2004r. OZ 344/04, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że skarga kasacyjna wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego nie może być odrzucona na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ z tego tylko powodu, że opłata stała od tej skargi została uiszczona na rachunek bankowy NSA.

Pogląd ten skład Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzekający w niniejszej sprawie, w pełni podziela.

Skoro skarga kasacyjna została sporządzona przez adwokata, wniesiona w prawem przewidzianym terminie oraz opłacona kwotą 100 zł, stanowiącą wpis od niej, nie było podstaw do jej odrzucenia.

Na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 cytowanego Prawa należało zatem orzec jak w sentencji postanowienia.