Postanowienie NSA z 5 marca 2004 r., OZ 2/04

Rozpoznanie

w dniu 5 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia

Od orzeczenia

od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2003 r. SA/Sz 1748/03

Sprawa

w sprawie ze skargi Edwarda W. na postanowienie Wojewody Z. z dnia 2 września 2003 r. (...) w przedmioie zatwierdzenia projektu budowlanego postanawia: odrzucić zażalenie.

Teza

Regulacja zwarta w art. 101 i art. 102 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ ma charakter regulacji przejściowej i wyjątkowej. Z tej przyczyny nie podlega wykładni rozszerzającej.

W szczególności nie pozwala na przyjęcie stanowiska, według którego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane przed 1.01.2004 r. podlegają zaskarżeniu w drodze innego środka niż skarga kasacyjna np. w drodze zażalenia, choć taki środek zaskarżenia przewiduje obecnie art. 194 par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, iż wniesienie skargi kasacyjnej według zasad określonych w art. 101 lub art. 102 przepisów wprowadzających, następuje na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 173 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że skarga kasacyjna przysługuje od wyroku i postanowienia kończącego postępowanie. Zaskarżone postanowienie nie ma charakteru postanowienia kończącego postępowanie, które toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. To przesądza w sensie negatywnym o dopuszczalności skargi kasacyjnej w tej sprawie, i dlatego podlegała ona odrzuceniu /art. 178 w związku z art. 180 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.

Sąd podkreślił, że regulacja zwarta w art. 101 i art. 102 przepisów wprowadzających ma charakter regulacji przejściowej i wyjątkowej. Z tej przyczyny nie podlega wykładni rozszerzającej.

W szczególności nie pozwala na przyjęcie stanowiska, według którego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane przed 1.01.2004 r. podlegają zaskarżeniu w drodze innego środka niż skarga kasacyjna np. w drodze zażalenia, choć taki środek zaskarżenia przewiduje obecnie art. 194 par. 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.