Postanowienie NSA z 16 kwietnia 2004 r., OZ 30/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 kwietnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. i T. W.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 lutego 2004r. sygn. akt II SA/Łd 1831/03 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Skład

Sędzia NSA Zbigniew Rausz

Sprawa

w sprawie ze skargi R. i T. W. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 3 listopada 2003r. Nr 270/03 w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 6 lutego 2004r. sygn. akt II SA/Łd 1831/03 oddalił wniosek T. i R. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Łódzkiego z 3 listopada 2003r. Nr 270/03 utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy Rzgów z 12 września 2003r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą S. W. pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji Wojewody Łódzkiego -, którą T. i R. W. zaskarżyli do Sądu Administracyjnego został zawarty w skardze, przy czym wniosek ten nie został odrębnie uzasadniony. Natomiast w skardze podniesiono zarzuty odnoszące się do legalności zaskarżonej decyzji, a w tym zakresie zdaniem Sądu ocena zostanie dokonana przez Sąd Administracyjny przy merytorycznym rozpoznaniu skargi. Z treści uzasadnienia postanowienia wynika, iż Sąd uznał, że brak uzasadnienia odnoszącego się do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powoduje, że nie zostały wykazane przesłanki wymienione w art. 61 § 3 ustawy z 30 VIII 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniające wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli R. i T. W.. Wnoszący zażalenie domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia podnosili, że na podstawie art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnieśli o wstrzymanie zaskarżonej przez nich decyzji Wojewody Łódzkiego z 3 XI 2003r., gdyż zachodzi uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W dalszym ciągu bowiem istnieje spór co do prawidłowości ustalenia granicy między nieruchomościami stron (tj. skarżących i S. W.). Spór ten praktycznie do chwili obecnej nie został rozstrzygnięty a jego istotą jest to, że pozwolenie na budowę przedmiotowego domu wydane przez Wójta Gminy Rzgów spowoduje, że dom zostanie posadowiony w części gruntu stanowiącej spór między stronami. Fakt rozpoczęcia budowy domu praktycznie przesądzi o braku zasadności ich skargi i w istocie rozstrzygnie sprawę ustalenia granicy działek między stronami przed sądem powszechnym. Z powyższych względów wnoszący zażalenie uznali je za zasadne.

Rozpoznając wniesione zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny doszedł w świetle materiału dokumentacyjnego sprawy do przekonania, że nie ma ono uzasadnionych podstaw. Wbrew twierdzeniom zawartym w powyższym zażaleniu T. i R. W. w ogóle nie uzasadnili swego wniosku zawartego w skardze na decyzję Wojewody Łódzkiego z 3 XI 2003r., w kierunku wykazania przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z 30 VIII 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z póź. zm.) warunkujących wydanie przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu w całości lub części decyzji administracyjnej. W zasadzie poza zamieszczeniem w skardze stwierdzenia "jednocześnie wnoszę o wstrzymanie wykonania tej (zaskarżonej) decyzji" i dalej "do czasu uregulowania granicy" treść skargi nie jest zawiązana z tym wnioskiem a przede wszystkim nie zawiera jego merytorycznego uzasadnienia. Nie można zatem zarzucać w zażaleniu, że wnoszący je wykazali we wniosku, o którym mowa (jak tego wymaga w/w art. 61 § 3), że wykonanie zaskarżonej przez nich decyzji Wojewody Łódzkiego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody czy powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Nie ma też pokrycia w materiale dowodowym sprawy zarzut zażalenia, że toczy się między skarżącymi a inwestorem spór co do przebiegu granic należących do nich nieruchomości co stwarzać miało przypuszczenie, że dom budowany przez S. W. może być posadowiony na spornej między stronami części gruntu. Twierdzenie to nie zostało poparte żadnymi dowodami świadczącymi o toczącym się przed właściwymi organami między stronami sporze granicznym. Znajdujące się w aktach dokumenty wskazują, że przed Sądem Rejonowym w Pabianicach prowadzona była sprawa – już prawomocnie zakończona – o rozgraniczeniu ale dotyczyło to sąsiadujących z sobą nieruchomości stanowiących własność: jedna o numerze ewidencyjnym 663/6 I. B., a druga o numerze [...] własność T. i R. małż. W.. Powyższe prowadzi do wniosku, że prawidłowo przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w zaskarżonym zażaleniem postanowieniu, że nie zostały wykazane przesłanki, które uzasadniałyby wydanie przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji Wojewody Łódzkiego, o której wyżej mowa. Z tych względów ponieważ wzmiankowane postanowienie jest zgodne z prawem na zasadzie art. 197 i 184 ustawy z 30 VIII 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie R. i T. W. należało oddalić.