Postanowienie NSA z 3 września 2004 r., OZ 372/04

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stanisława G.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 marca 2004 r. II SA/Ka 1472/00 o odmowie wykładni wyroku z dnia 9 kwietnia 2002 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi Stanisława G. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 31 stycznia 2000 r. (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia - oddalić zażalenie.

Teza

Podnoszone we wniosku o wykładnię wyroku oddalającego skargę na decyzję o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego /art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, jako wątpliwości co do treści wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, okoliczności takie jak zgodność z prawem zadaszenia obiektu, błędne potraktowanie remontu budynku jako wymagającego pozwolenia na budowę czy możliwość powstania szkód w wyniku wykonania nakazu rozbiórki, w istocie prowadzą do zakwestionowania trafności wyroku sądu, lecz nie mają związku z wątpliwościami co do jego treści.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Zaskarżonym zażaleniem postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ w zw. z art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ oddalił wniosek skarżącego o wykładnię wyroku z dnia 9 kwietnia 2002 r. II SA/Ka 1472/00 oddalającego skargę na decyzję organu nadzoru budowlanego orzekającego nakaz rozbiórki obiektu budowlanego.

W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd wskazał, iż stosownie do powołanej regulacji wykładnia wyroku jest dopuszczalna w razie stwierdzenia potrzeby usunięcia wątpliwości co do jego treści. Przedmiotowy wyrok natomiast w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości co do treści i wynika z niego, że zaskarżona decyzja podlega wykonaniu w zakresie w niej wskazanym.

Żądanie natomiast skarżącego zawarte we wniosku o wykładnię wyroku dotyczące "zezwolenia na połączenie rozbiórki dachu z ponownym postawieniem go w kształcie w jakim jest obecnie" jest niedopuszczalne, bowiem przekracza zakres przedmiotowy wyroku.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Stanisław G. podniósł, iż wymagające wykładni wyroku wątpliwości wynikają stąd, iż: stan zadaszenia budynku gospodarczego jest zgodny z prawem, wykonany przez skarżącego remont dachu potraktowano jako wymagający pozwolenia na budowę, podczas gdy wymagane było tylko zgłoszenie, rozebranie dachu zwiększy rozmiary szkody w budynku, a ponadto godzi w Konstytucyjne prawo własności skarżącego i prowadzi "w krainę absurdu".

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw.

Wszystkie przywołane przez stronę wnoszącą zażalenie okoliczności, w istocie zmierzały do zakwestionowania trafności rozstrzygnięcia wyrokiem, a nie do jego wykładni wynikającej z wątpliwości co do jego treści.

Podnoszone we wniosku o wykładnię wyroku oddalającego skargę na decyzję o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego /art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, jako wątpliwości co do treści wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, okoliczności takie jak zgodność z prawem zadaszenia obiektu, błędne potraktowanie remontu budynku jako wymagającego pozwolenia na budowę czy możliwość powstania szkód w wyniku wykonania nakazu rozbiórki, w istocie prowadzą do zakwestionowania trafności wyroku sądu, lecz nie mają związku z wątpliwościami co do jego treści.

Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji z mocy art. 197 w zw. z art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.