Postanowienie NSA z 11 maja 2004 r., OZ 53/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 11 maja 2004r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.i M. K.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2004r. sygn. akt IV SA 5086/03 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Skład

Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz

Sprawa

w sprawie ze skargi A. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 17 listopada 2003r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia zażalenie oddalić

Uzasadnienie

W postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2004r. oddalającym wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu podano, iż przepis art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako przesłanki uwzględnienia takiego wniosku przewidują, iż w wyniku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi jednak na charakter i zakres rozstrzygnięcia zawartego w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, jej wykonanie przed rozpoznaniem skargi przez Sąd nie może wywołać skutków, o których mowa w powyższym przepisie, w związku z czym nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku.

W zażaleniu na ww. postanowienie strona skarżąca wywodzi, że niezasadnie Sąd przyjął, iż brak jest przesłanek określonych w art. 61 § 3 Poppsa, zaś "trudne do odwrócenia skutki" wynikają stąd, że inwestorzy wystąpili o wydanie pozwolenia na budowę w sytuacji gdy dla danego terenu nie ma nowego planu zagospodarowania przestrzennego. Powoduje to w ocenie strony konieczność "wstrzymania" dalszej procedury do czasu uchwalenia nowego planu "uzgodnionego z mieszkańcami osiedla".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne. Podniesione w nim argumenty to jest podjęcie kroków przez inwestora w celu uzyskania pozwolenia na budowę, czy też brak aktualnie planu miejscowego nie świadczą o tym, iż wystąpiły przesłanki określone w art. 61 § 3 ww. ustawy. Inwestor bowiem na swoje ryzyko podejmuje działania i to jego, a nie stronę skarżącą mogą obciążyć ewentualne niekorzystne skutki tych działań.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 cyt. ustawy.