Postanowienie NSA z 13 maja 2004 r., OZ 74/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 maja 2004r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. i J. S. oraz R. K. – S. i S. S.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2004r. sygn. akt [...] o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji i postanowień

Skład

Sędzia NSA Eugeniusz Mzyk przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi J. S. i J. S. oraz R. K. – S. i S. S.

Teza

Wywody wykazujące, że w razie uwzględnienia skargi inwestorzy poniosą szkodę związaną z rozbiórką obiektu, same w sobie nie oznaczają i nie mogą oznaczać spełnienia się przesłanek z art. 61 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.

Sentencja

1. na decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 września 2003r. oraz z dnia 9 października 2003r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji 2) na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 września 2003r. [...] oraz postanowienie tego organu z dnia 9 października 2003r. Nr [...] uchylające orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonych postanowień postanawia oddalić zażalenia

Uzasadnienie

OZ 74/04

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2004 roku: 1/ oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 września 2003 r. oraz z dnia 9 października 2003 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji a ponadto 2/ oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 września 2003 r., (którym uchylono postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 14 maja 2003 r o wstrzymaniu wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Lubinie z dnia 9 czerwca 1997 r.) oraz z dnia 9 października 2003 r. (którym uchylono postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 14 maja 2003 r. o wstrzymaniu wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Lubinie z dnia 9 czerwca 1997 r.). W ocenie sądu skarżący nie wykazali zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/ a więc niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to zarówno zaskarżonych decyzji o charakterze formalno prawnym jak i zaskarżonych postanowień z dnia 17 września 2003 r. oraz z dnia 9 października 2004 r., co uzasadnia oddalenie wniosków.

W zażaleniu na powyższe postanowienie z dnia 28 stycznia 2004 r. skarżący J. S. i J. S. oraz R. K.-S. i S. S. domagali się jego zmiany i uwzględnienia wniosków o wstrzymanie zaskarżonych decyzji i postanowień. Według twierdzeń skarżących zachodzi niebezpieczeństwo powstania szkody gdyż naruszone zostały przepisy przeciwpożarowe (zagrożenie pożarem) zaś szkoda polega na zmniejszeniu użyteczności ich budynków (nasłonecznienie), a wreszcie zachodzi niebezpieczeństwo powstania szkody po stronie inwestora, gdyż w razie uwzględnienia skargi będzie zachodziła konieczność orzeczenia nakazu rozbiórki budynku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest uzasadnione. Wprawdzie wywody skarżących mają istotne znaczenie dla rozpoznania skargi (w szczególności dotyczące kwestii odległości, nowych pomiarów), jednakże nie podważają oceny sądu o braku zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/. Należy podkreślić, że powołany przepis ma charakter uznaniowy (sąd może) i stanowi wyjątek od zasady (wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności) zaś dla wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu konieczne jest wykazanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.). Co więcej powołaną w tym przepisie przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przede wszystkim odnieść do interesów prawnych i faktycznych skarżących a nie do inwestora (w zażaleniu podniesiono, że w przypadku ewentualnego uchylenia pozwolenia na budowę a następnie orzeczenia rozbiórki, powstanie znaczna szkoda po stronie inwestora). Inaczej rzecz ujmując wywody zażalenia wykazujące, że w razie uwzględnienia skargi, inwestorzy poniosą szkodę związaną z rozbiórką obiektu, same w sobie, nie oznaczają i nie mogą oznaczać spełnienia się przesłanki z art. 61 § 3 powołanej ustawy. Jeśli chodzi o obszerne wywody zawarte w zażaleniu, nazwane "Dodatkowymi uwagami do meritum sprawy", nie podlegają one badaniu w postępowaniu zażaleniowym lecz w toku merytorycznego rozpoznania skargi. W konsekwencji należy uznać, że wywody zażalenia stanowią polemikę z oceną sądu a wobec tego zażalenie, z braku uzasadnionych podstaw należało oddalić.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 197 § 1 i 2 w związku z art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/ orzeczono jak w sentencji.