Postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 860/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 grudnia 2004 r. na rozprawie/posiedzeniu niejawnym w Izbie skargi kasacyjnej/zażalenia

Od orzeczenia

od wyroku/postanowienia z dnia sygn. akt w zakresie

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA E. Mzyk (spr.), Sędziowie NSA
Protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi R. G. na decyzję/postanowienie z dnia 18 listopada 2002 r. Nr I/3/2002 w przedmiocie Powołanie komisji rewizyjnej p o s t a n a w i a: żadne z wyżej wymienionych - Inne

Uzasadnienie

OZ 860/04

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 lipca 2004 r., sygn. akt 3 II SA/Łd 1953/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną Rady Miejskiej w Zelowie od wyroku tego Sądu z dnia 15 kwietnia 2004 r., stwierdzającego niezgodność z prawem uchwały Rady Miejskiej w Zelowie w przedmiocie powołania Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w Zelowie, z powodu nie uiszczenia należnego wpisu sądowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że skarga kasacyjna podlega opłacie stałej, w wysokości 150 zł (stosownie do przepisu § 2 ust. 1 pkt. 4 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 221, poz. 2193). Skarga kasacyjna wniesiona została przez radcę prawnego (pełnomocnika Rady Miejskiej w Zelowie) i nie została opłacona. Zgodnie zaś z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna (skarga, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania) wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego, która nie jest należycie opłacona, podlega odrzuceniu bez wezwania o uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Sąd podkreślił ponadto, że przepis art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) odsyła co prawda do "dotychczasowych przepisów o wpisie i innych kosztach sądowych", jednakże nie odsyła i nie mógł odsyłać do wpisu od skargi kasacyjnej. Oczywiste jest, że od skargi kasacyjnej należy uiszczać wpis określony w powołanym rozporządzeniu, a połowę wpisu, o której mowa w § 3 rozporządzenia, oblicza się od kwot wymienionych w § 1 i § 2, a nie od wpisu obowiązującego do dnia 31 grudnia 2003 r..

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł radca prawny - pełnomocnik Rady Miejskiej w Zelowie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 220 § 3 i art. 301 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 3 kodeksu cywilnego oraz "art. 7, art. 10, art. 87 art. 1 i 95 art. 1 Konstytucji RP". Na tej podstawie w zażaleniu wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podniesione zaś w nim zarzuty uznać należy za chybione i bezzasadne.

Zasadą ustaloną w art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest to, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stały lub stosunkowy. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 powołanej 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.). W myśl przepisu art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) w sprawach, w których postępowanie zostało wszczęte przed 1 stycznia 2004 r. (jak to ma miejsce w sprawie) i nie zostało zakończone przed tą datą stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Powołany art. 97 § 2 dotyczy przepisów materialnoprawnych i chroni strony przed skutkami podwyższenia tych kosztów z dniem 1 stycznia 2004 r., w toku toczących się już postępowań sądowych. Odesłanie w nim zawarte nie odnosi się natomiast – co podkreślił już Sąd I instancji - do wpisu od skargi kasacyjnej. Przepisy poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) nie przewidywały instytucji skargi kasacyjnej i opłat z nią związanych. Skarga kasacyjna została wprowadzona ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie zaś do postanowień tej ustawy skarga kasacyjna podlega opłacie. Wysokość wpisów od skargi kasacyjnej ustalona natomiast została w wydanym na podstawie art. 233 powołanej ustawy rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193). Zgodnie z § 3 tego rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.

W świetle powyższego strona, która chce skorzystać z tego środka prawnego (wnieść skargę kasacyjną) zobowiązana jest uiścić stosowną opłatę. W myśl art. 219 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi opłatę sądową - wpis należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Jeżeli skarga kasacyjna podlegająca opłacie stałej jest wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego, który jej należycie nie opłacił podlega ona odrzuceniu (art. 221)

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarga kasacyjna podlegała opłacie stałej (150 zł zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 4 w związku z § 3 cyt. już rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.). Nie ulega też wątpliwości, że skargę kasacyjną sporządził i wniósł radca prawny, który jednocześnie nie uiścił wymaganego wpisu stałego. Stosownie zatem do treści art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała ona odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy skoro podniesione w zażaleniu zarzuty okazały się nieuzasadnione, należało na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.