Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 lipca 2004 r. 6/II SA 4883/03 po rozpoznaniu wniosku Ryszarda D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie odmowy udzielenia licencji na wykonywanie transportu drogowego, oddalił wniosek.
W uzasadnieniu postanowienia organ powołał się na to, iż decyzja odmawiająca udzielenia licencji z uwagi na treść rozstrzygnięcia, nie wywołuje skutków wymienionych w art. 61 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ryszard D., reprezentowany przez radcę prawnego adwokata Huberta I., domagając się zmiany postanowienia lub uchylenia jego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Żalący się podnosi, że przedmiotem skargi jest decyzja SKO w W. z 23 listopada 2003 r., utrzymująca decyzję Prezydenta m.st. W. z 5 sierpnia 2003 r., odmawiającą udzielenia Ryszardowi D. licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką - pojazdem samochodowym marki Mercedes 2500 (...) na obszarze m.st. Warszawy. Podstawowe argumenty skargi dotyczyły niezakończenia postępowania w sprawie decyzji SKO z 22 maja 2003 r., którego wynik - zdaniem skarżącego - automatycznie przesądza o wyniku niniejszej sprawy, a ponadto błędnej interpretacji przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przyjmującej istnienie związku pomiędzy przedmiotem tej sprawy z powołaną decyzją z 22 maja 2002 r.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji był uzasadniony tym, że uniemożliwiając skarżącemu prowadzenie taksówki, stanowiącej jedyne źródło utrzymania - decyzja ta wyrządza mu ogromną szkodę.
Skarżący polemizując z treścią uzasadnienia Sądu, które nie jest dla niego zrozumiałe, wywodził, iż nie sposób nie uznać, że skutki z art. 61 par. 3 ustawy wystąpiły.
Utrata na okres trzech lat możliwości prowadzenia działalności zawodowej jako jedynego źródła utrzymania, z natury rzeczy szkodę taką powoduje.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Sąd odwoławczy, stosując w postępowaniu zażaleniowym odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej /art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ uchyla lub zmienia zaskarżone postanowienie tylko wówczas, gdy stwierdzi istnienie podstaw z art. 174 powołanej ustawy tzn. naruszenie prawa materialnego, bądź naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte powyższymi wadami.
W myśl art. 61 par. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przepis ten ma zastosowanie, gdy chodzi o decyzje ustalające prawo, usuwające spór co do niego lub tworzące prawo na rzecz określonych podmiotów. W praktyce wykonanie decyzji /a więc także wstrzymanie ich wykonania/ odnosi się do decyzji potwierdzających lub stwierdzających istnienie określonego stanu prawnego, zawierających zakazy lub nakazy określonego zachowania, a także decyzji przyznających bądź cofających konkretne uprawnienia.
Nie podlegają wykonaniu, a więc nie można także domagać się wstrzymania wykonania decyzji odmawiających przyznania stronie dochodzonego uprawnienia, a więc jak w tej sprawie, licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką.
Wprawdzie przepis art. 61 par. 3 powołanej ustawy rozszerza dopuszczalność żądania wstrzymania wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednakże nie można - jak czyni to skarżący - przyjąć tożsamości tej samej sprawy, /dotyczącej odmowy przyznania licencji/ ze sprawą zakończoną decyzją ostateczną z 22 maja 2002 r. cofającą Ryszardowi D. zezwolenie na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób taksówką osobową.
Okoliczność, iż sprawy te pozostają ze sobą w pewnym związku - nie daje podstaw do orzekania w ramach tej sprawy w kwestii ewentualnego wstrzymania wykonania cofnięcia udzielonego stronie zezwolenia w 1998 r.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 61 par. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.