Postanowienie NSA z 6 stycznia 2005 r., OZ 942/04

Rozpoznanie

w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Władysława O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2004 r., IV SA 4231/03 o umorzeniu postępowania

Sprawa

w sprawie z wniosku Władysława O. o wymierzenie Ministrowi Środowiska grzywny postanawia: odrzucić zażalenie.

Teza

Zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania wszczętego w związku z wnioskiem o wymierzenie grzywny na podstawie art. 112 w zw. z art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, czy też na postanowienie o oddaleniu tego wniosku, nie jest dopuszczalne.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

W związku z nieudzieleniem przez Ministra Środowiska, mimo wezwania Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2003 r., odpowiedzi na skargę i nieprzesłaniem akt sprawy administracyjnej skarżący Władysław O. wniósł o wymierzenie temu Ministrowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jednakże postępowanie wszczęte z tego wniosku postanowieniem z dnia 23 lipca 2004 r. umorzył, albowiem organ, po ponagleniu, przekazał Sądowi zarówno akta sprawy administracyjnej, jak i odpowiedź na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w sentencji swego postanowienia wskazał, że orzekał w sprawie ukarania Ministra Środowiska grzywną na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, domagając się jego uchylenia i uwzględnienia wniosku o ukaranie organu grzywną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przede wszystkim należy podkreślić, że rozpatrywana kwestia wymierzenia Ministrowi Środowiska grzywny pojawiła się w toku rozpoznawania sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim wypadku bezpośrednie zastosowanie ma art. 112 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl którego, w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu podjętego w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 par.

6. Stosuje się przy tym art. 55 par. 1 i 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Złożenie wniosku, o którym mowa w art. 112 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przeciwieństwie wniosku złożonego na podstawie art. 55 par. 1 i 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie prowadzi do wszczęcia odrębnego postępowania w sprawie. W omawianym bowiem wypadku toczy jedynie postępowanie o charakterze incydentalnym /ubocznym, wpadkowym/ względem zasadniczego postępowania w sprawie. Postępowanie co do wymierzenia organowi grzywny zmierza wszak tylko do wykonania przez organ administracyjny obowiązku wynikającego z postanowienia wydanego przez sąd w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem toczącej się już sprawy. Oznacza to, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie o wymierzeniu organowi grzywny na podstawie art. 112 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przysługuje skarga kasacyjna. Zgodnie bowiem z art. 173 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Zaskarżone postanowienie zaś nie jest postanowieniem, które kończyłoby postępowanie w sprawie.

Od wskazanego postanowienia nie przysługuje także zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro stosownie do art. 194 par. 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przysługuje ono na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest jedna z kwestii enumeratywne wyliczonych w powyższym przepisie. Według tych przepisów, zażalenie przysługuje na postanowienie o ukaraniu grzywną /art. 194 par. 1 pkt 10 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Oznacza to, że zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania wszczętego w związku z wnioskiem o wymierzenie grzywny na podstawie art. 112 w zw. z art. 55 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na postanowienie o oddaleniu tego wniosku, nie jest dopuszczalne.

Skoro więc wniesione przez wnioskodawcę zażalenie jest niedopuszczalne, to na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 par. 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegało ono odrzuceniu.

W tej sytuacji należało orzec, jak w sentencji.