Uzasadnienie
W niniejszej sprawie, wszczętej dnia 19 listopada 2008 r., Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2013 r. zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 35.591,- zł z ustawowymi odsetkami, a w pozostałej części powództwo oddalił i orzekł o kosztach procesu. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi pozwanej w dniu 25 września 2013 r.
Pozwana, za pośrednictwem swojego pełnomocnika – radcy prawnego – zaskarżyła powyższy wyrok w części zasądzającej roszczenie wraz z kosztami procesu. Jako wartość przedmiotu zaskarżenia wskazała kwotę 35.591,- zł. Mimo powołania się w apelacji na dowód uiszczenia opłaty od apelacji, opłata taka nie została dołączona. Po ustaleniu, że do dnia 15 października 2013 r. opłata w kwocie 1.780,- zł z tego tytułu nie wpłynęła (k. – 551), pełnomocnik pozwanej wezwany został do jej uiszczenia w terminie tygodniowym. Dopiero na skutek tego wezwania opłata uiszczona została w dniu 28 października 2013 r. (k. – 554).
Sąd Apelacyjny zważył co następuje
Apelacja pozwanej podlegała odrzuceniu.
Z mocy art. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 234 poz. 1571), uchylony został art. 130² § 3 k.p.c., zgodnie z którym sąd zobowiązany był, bez wezwania o uiszczenie opłaty, odrzucić wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego nie opłacone należycie środki odwoławcze i środki zaskarżenia (w tym również apelacje), podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej, obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia. Przywołany przepis nadal jednak znajduje zastosowanie w sprawie niniejszej, gdyż jak wynika z art. 8 ust. 1 wyżej wskazanej ustawy nowelizującej, jej przepisy stosuje się dopiero do postępowań wszczętych po dniu jej wejścia w życie (co nastąpiło dnia 1 lipca 2009 r.).
Postępowanie w sprawie niniejszej zostało natomiast wszczęte jeszcze przed wejściem w życie wyżej opisanej ustawy nowelizującej, zaś apelacja wniesiona została przez profesjonalnego pełnomocnika. Z charakteru niniejszej sprawy nie wynika, by pozwana korzystała ze zwolnienia od kosztów sądowych, a wniosku o zwolnienie od opłaty nie składała. W takiej sytuacji wezwanie jej pełnomocnika do uiszczania opłaty od apelacji było nieprawidłowe, bowiem Sąd Okręgowy winien był zastosować przepis art. 130² § 3 k.p.c. i bez dodatkowych prób usuwania braków odrzucić apelację jako nieopłaconą. Taki sam obowiązek spoczywa na sądzie odwoławczym z mocy art. 373 k.p.c., nakazującym odrzucenie na posiedzeniu niejawnym apelacji, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji.
Z tych przyczyn, na mocy opisanych wyżej przepisów, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.