Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Katowicach utrzymał w mocy nakaz zapłaty wydany przez ten Sąd w dniu 11 stycznia 2013r., sygn. akt II Nc 15/13, w części nakazującej pozwanemu A. B., aby zapłacił powódce Przedsiębiorstwu Produkcyjnemu Handlowemu i Usługowemu (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. kwotę 73 968,76 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 5 października 2012r. oraz kwotę 2 405 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (k. – 292).
Wyrok ten zaskarżył apelacją pozwany (k. 312 v.), którą uzupełniono pismem procesowym z dnia 10 marca 2014r. (k. 321 – 325).
Pismem z dnia 13 czerwca 2014r. powódka cofnęła pozew wraz ze zrzeczeniem się roszczenia (k. – 410). Odpis tego pisma został doręczony pozwanemu w dniu 10 lipca 2014r. (k. – 416).
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zaskarżony wyrok podlega uchyleniu, a postępowanie w sprawie umorzeniu.
Cofnięcie pozwu uregulowane jest w przepisie art. 203 k.p.c., z którego wynika, że jeżeli z cofnięciem pozwu połączone jest zrzeczenie się roszczenia może on być także cofnięty – bez zgody pozwanego aż do wydania wyroku. Tejże czynności dyspozytywnej można dokonać również w postępowaniu apelacyjnym (art. 203 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.).
W ocenie Sądu Apelacyjnego nie zachodzą przeszkody do skutecznego cofnięcia pozwu. Czynność ta nie jest sprzeczna ani z prawem, ani z zasadami współżycia społecznego i nie zmierza do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c.). Powodowa Spółka cofnęła bowiem pozew oraz zrzekła się roszczenia, które nieprawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 11 grudnia 2013r., sygn. akt II C 286/13 zostało w znacznej części uwzględnione.
Z tych przyczyn z mocy przepisów art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 386 § 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.