Uzasadnienie
Powódka w piśmie z dnia 25 listopada 2013r. cofnęła apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 25 czerwca 2013r., sygn. akt I C 396/09 (k. 765 – 765). W ustawowym terminie pozwany Szpital (...) w J. wniósł o zasądzenie od powódki na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego (k. – 775).
Wobec cofnięcia apelacji Sąd Apelacyjny na mocy art. 391 § 2 k.p.c. umorzył postępowanie apelacyjne.
Zgodnie z art. 391 § 2 k.p.c., w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Przy cofnięciu zaś pozwu, w myśl art. 203 § 2 i § 3 k.p.c., na żądanie pozwanego powód zwraca mu koszty, a jeżeli cofnięcie nastąpiło poza rozprawą, przewodniczący odwołuje wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu zawiadamia pozwanego, który może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów. Wniosek taki w rozpoznawanej sprawie pozwany złożył.
Wniosek ów zasługuje na częściowe uwzględnienie. Cofnięcie przez stronę apelacji równoznaczne jest z przegraniem sporu, a z uwagi na to, że nieobciążenie cofającego pozew lub apelację kosztami postępowania jest wyjątkiem od zasady, iż to on ponosi te koszty, na nim spoczywa ciężar wykazania istnienia wyjątkowych okoliczności uzasadniających nieobciążenie kosztami (np. że cofnięcie apelacji wynikało z zaspokojenia przez przeciwnika interesów skarżącego w postępowaniu apelacyjnym lub że zachodzą przesłanki wymienione w art. 102 k.p.c.).
Wprawdzie w piśmie cofającym apelację powódka nie wskazała żadnych okoliczności, których analiza prowadzić mogłaby do odstąpienia od obciążania jej kosztami procesu jako strony przegrywającej postępowanie apelacyjne, a w piśmie z dnia 3 lutego 2014r., powołując się ogólnie na stan majątkowy i sytuację życiową, domagała się zastosowania art. 102 k.p.c., zgromadzony w sprawie materiał procesowy daje jednak podstawy do uznania, że w sprawie występuje wypadek szczególnie uzasadniony, o którym mowa w art. 102 k.p.c., przemawiający za częściowym nieobciążaniem skarżącej kosztami postępowania apelacyjnego.
Powódka cierpi na wiele schorzeń (uchyłkowatość okrężnicy zstępującej i esicy, jelito drażliwe, zmiany zwyrodnieniowo-zniekształcające kręgosłupa, naczyniaki na wątrobie, guz tarczycy), które generują dodatkowe wydatki związane z jej utrzymaniem. Powódka ma 56 lat, nie pracuje, a wskazane powyżej dolegliwości w znacznym stopniu ograniczają możliwość podjęcia pracy. Jedynym dochodem skarżącej są alimenty w wysokości 500 złotych, orzeczone wyrokiem rozwodowym. Sytuacja osobista i majątkowa, która w przypadku powódki jest niekorzystna, może stanowić jedną z przesłanek odstąpienia od obciążania strony kosztami procesu.
Wskazać również trzeba, że powódka wytoczyła powództwo o odszkodowanie i o wyłożenie przez pozwanych sumy potrzebnej na koszty leczenia z tytułu, jak twierdziła, pogorszenia stanu zdrowia po zabiegu operacyjnym usunięcia macicy wraz z prawymi przydatkami. Oczywistym jest, że procesy medyczne są skomplikowane i osoby dochodzące roszczeń od szpitali niejednokrotnie dopiero w trakcie postępowania sądowego są w stanie zweryfikować swoje przypuszczenia co do rozmiarów szkody oraz osób odpowiedzialnych za jej wyrządzenie. Zdarza się również, że wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego nie dadzą podstaw do przypisania odpowiedzialności w tym zakresie pozwanym, powódka miała zatem podstawy przypuszczać, iż pozwane przez nią podmioty mogą być odpowiedzialne za komplikacje pooperacyjne.
Z uwagi na to, że powódka znając już motywy wyroku Sądu Okręgowego, który wyraźnie wskazał przyczyny bezzasadności jej roszczeń, wniosła apelację i wygenerowała po stronie pozwanego Szpitala znaczne koszty, należało ją kosztami tymi obciążyć, jednak – z uwagi na jej trudną sytuację materialną – jedynie częściowo (art. 102 k.p.c.). W pozostałym zatem zakresie wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania został oddalony.
O sprostowaniu orzeczono po myśli art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.