Uzasadnienie
Powód wniósł o wznowienie postępowanie w sprawie z powództwa T. M. przeciwko I. S. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 19 października 2017r., sygn. akt IACa 434/17.
W uzasadnieniu skargi wskazał błędy i nieścisłości, których nie dostrzegły sądy obu instancji podczas rozpoznawania sprawy, a które w jego ocenie świadczą, iż wyrok jest wadliwy. Wezwany przez Sąd Apelacyjny do podania podstaw skargi o wznowienie postępowania wskazał, iż domaga się wznowienia postępowania albowiem w sprawie nie wyjaśniono czy pani I. S. nie przyczyniła się do skrócenia życia I. M., brak jest też dokumentów, że I. M. zgodziła się na kremację, a urna z prochami I. M. przy najbliższej okazji zniknie z grobu, a tabliczka przyklejona na płycie samoczynnie się odklei i zostanie wyrzucona do śmieci. Podniósł też, że umowa o opiekę podpisana została w dniu 30 marca 2011r., a zawał serca pani I. S. w maju 2011r. Zawał serca nie został potwierdzony, a fakt podpisania umowy o opiekę jest sprzeczny z prawdą.
Nadto nie powiadomiono go o śmierci I. M. i nie wyjaśniono dostatecznie dlaczego. Powód w piśmie tym szczegółowo wskazywał, dlaczego nie zgadza się z wyrokiem sądu, ponownie podkreślając znajdujące się tam jego zdaniem błędy, nieścisłości i sprzeczności. Odpowiadając na pytanie sądu kiedy dowiedział się o podstawie wznowienia podnosił, iż nie udostępniano mu akt, a wgląd do odpowiedzi pozwanej uzyskał dopiero w 2016r.
Powołując się na powyższe zarzuty domagał się uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy po wyjaśnieniu wątpliwości, wnikliwym, rzetelnym, obiektywnym i profesjonalnym rozpoznaniu sprawy.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje
Skargę należało odrzucić jako nieopartą na ustawowej podstawie.
Z mocy art. 410 § 1 k.p.c. sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie.
Wskazać należy, iż wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania przez sąd na posiedzeniu niejawnym dokonywane jest, stosownie do art. 410 § 1 k.p.c., w trzech płaszczyznach: terminowości wniesienia skargi, dopuszczalności skargi i oparcia skargi na ustawowej podstawie. Niespełnienie któregokolwiek z tych wymagań prowadzi do odrzucenia skargi (por. postanowienie SN 2018.02.09, sygn. akt I CZ 5/2018).
Podstawy skargi o wznowienie wskazane są w art. 401 k.p.c., 401 ¹ k.p.c., i 403 k.p.c.
Zgodnie z art. 401k.p.c. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:
- 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się wyroku nie mogła domagać się wyłączenia;
- 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana bądź jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się wyroku niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Na podstawie art. 401¹k.p.c. można żądać wznowienia postępowania również w wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.
Podstawą skargi o wznowienie postępowania może być także art. 403 k.p.c. Na mocy § 1 tegoż artykułu można żądać wznowienia na tej podstawie, że:
- 1) wyrok został oparty na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
- 2) wyrok został uzyskany za pomocą przestępstwa.
Zaś na podstawie § 2 art. 403 k.p.c. można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku, dotyczącego tego samego stosunku prawnego, albo wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Można też żądać wznowienia, jeżeli na treść wyroku miało wpływ postanowienie niekończące postępowania w sprawie, wydane na podstawie aktu normatywnego uznanego przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, uchylone lub zmienione zgodnie z art. 416¹. (§ 4. art. 403 k.p.c.)
Podkreślić jednocześnie trzeba, że zgodnie z art. 404 k.p.c. z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów.
W ocenie Sądu Apelacyjnego wniesiona przez powoda skarga o wznowienie postępowania nie jest oparta na ustawowej podstawie. Powód ani w skardze o wznowienie ani w piśmie zobowiązującym go do uzupełniania braków skargi nie powołał się na żadną z wyżej wymienionych ustawowych podstaw wznowienia postępowania. Analiza zawartych w skardze twierdzeń powoda również nie daje podstaw do przyjęcia, iż mieszczą się one w granicach ustawowej podstawy skargi o wznowienie. Powód wskazuje bowiem jedynie na błędy popełnione w jego ocenie przez sąd pierwszej instancji przy rozpoznaniu sprawy, sprzeczności i nieścisłości w materiale dowodowym i wyraża swoje niezadowolenie z treści wydanego wyroku.
Podsumowując, skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlegała odrzuceniu na mocy art. 401 § 1 k.p.c.
SSO del. Katarzyna Żymełka SSA Piotr Wójtowicz SSA Ewa Jastrzębska