Uzasadnienie
Wnioskodawca, Ł. W. wniósł o stwierdzenie wykonalności wyroku Sądu Polubownego (...) w W. z dnia 30 września 2019 r. przez nadanie mu klauzuli wykonalności oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Uczestnik postępowania nie zajął stanowiska w sprawie.
Wniosek podlegał uwzględnieniu.
Zgodnie z treścią art. 1213 § 1 k.p.c. i art. 1214 § 2 i 3 k.p.c. o uznaniu albo stwierdzeniu wykonalności wyroku sądu polubownego lub ugody przed tym sądem zawartej sąd orzeka na wniosek strony. Do wniosku strona jest obowiązana załączyć oryginał lub poświadczony przez sąd polubowny odpis jego wyroku lub ugody przed nim zawartej, jak również oryginał zapisu na sąd polubowny lub urzędowo poświadczony jego odpis. Sąd stwierdza wykonalność wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej, nadających się do wykonania w drodze egzekucji, nadając im klauzulę wykonalności. Wyrok sądu polubownego lub ugoda przed nim zawarta, których wykonalność została stwierdzona, są tytułami wykonawczymi.
Sąd odmawia uznania albo stwierdzenia wykonalności wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej, jeżeli: według przepisów ustawy spór nie może być poddany pod rozstrzygnięcie sądu polubownego lub uznanie lub wykonanie wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim zawartej byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej (art. 1214 § 3 k.p.c.).
Wnioskodawca dołączył do wniosku wyrok (...) Sądu Polubownego (...) w W. z dnia 30 września 2019 r., sygn. akt (...), w którym to wyroku zasądzono od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej w C. na rzecz powoda kwotę 17 691.34 złote zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 18 czerwca 2019 r. oraz 2078,10 złych z tytułu kosztów. Wnioskodawca dołączył również zapis na sąd polubowny.
W ocenie Sądu Apelacyjnego nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 1214 § 3 k.p.c., które uniemożliwiałby uwzględnienie wniosku. Wniosek został przesłany dłużnikowi na adres jego siedziby i został odebrany (k. 30), pomimo czego dłużnik w terminie dwóch tygodni nie przedstawił żadnego stanowiska w sprawie, do czego był uprawniony zgodnie z art. 1213 § 2 k.p.c. Nie wykazał aby spór nie mógł być poddany pod rozstrzygnięcie sądu polubownego ani też, że uznanie lub wykonanie wyroku sądu polubownego byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.
Z akt Sądu Polubownego wynika, że postępowanie prowadzone było bez uchybień. Wyrok Sądu Polubownego uprawomocnił się, a stwierdzeniu jego wykonalności nie stoją na przeszkodzie podstawowe zasady porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej (art. 1214 § 3 k.p.c.), zaś po stwierdzeniu wykonalności stanowić on będzie ważny tytuł wykonawczy w rozumieniu art. 777 § 1 k.p.c. w związku z art. 1212 § 1 k.p.c. Mając na uwadze te przesłanki, Sąd Apelacyjny uwzględnił wniosek wierzyciela i stwierdził wykonalność tego wyroku przez nadanie mu klauzuli wykonalności w zakresie rozstrzygnięcia nadającego się do wykonania w drodze egzekucji, czyli w punkcie 1. i 2.
O kosztach postępowania orzekł Sąd Apelacyjny na podstawie art. 98 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Na zasądzoną kwotę 437 zł złotych składa się: opłata od wniosku (300 zł), opłata od pełnomocnictwa procesowego (17 zł) oraz koszty zastępstwa prawnego (120 zł), ustalone na podstawie § 8 pkt. 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.