Uzasadnienie
Nakazem zapłaty z dnia 26 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej nakazał pozwanym T. P. i M. P. zapłatę na rzecz powoda solidarnie kwoty 240.000 złotych z ustawowymi odsetkami od 11 lipca 2015 r. oraz kosztów procesu w kwocie 13.817 złotych.
Pozwani wnieśli zarzuty od tego nakazu wnosząc o zwolnienie ich od kosztów sądowych.
W oświadczeniu majątkowym podali, że uzyskują dochody z tytułu umowy o pracę wynoszące 2.000 złotych brutto, w przypadku pozwanej, i 5.000 złotych brutto w przypadku pozwanego. Podali też, że ponoszą wydatki na bieżące koszty utrzymania wynoszące łącznie 4.000 złotych miesięcznie.
Poza tym nie wykazali żadnego majątku.
Postanowieniem z dnia 20 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej oddalił wniosek pozwanych o zwolnienie od kosztów sądowych.
W ocenie Sądu dochody pozwanych oraz ich majątek polegający na posiadaniu przez pozwaną akcji o wartości ponad 3.000.000 złotych oraz przez pozwanego akcji o wartości kilkudziesięciu złotych w Spółce (...) i udziałów w spółce (...) oraz brak ujawnienia oświadczeń o zarobkach za ostatnie 3 miesiące nie daje podstaw do zwolnienia pozwanych od kosztów sądowych, które na tym etapie postępowania ograniczają się do opłaty od zarzutów od nakazu zapłaty w kwocie 9.000 zł.
Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem przez oboje pozwanych.
Orzeczenie zaskarżono w całości zarzucając, że Sąd poczynił ustalenia sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym przyjmując, że nie istnieją podstawy do zwolnienia pozwanych od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu zażalenia pozwani zarzucili, że mimo, iż pozwana posiada nieruchomość oraz pewne wierzytelności nie jest w stanie uiścić opłaty od zarzutów, gdyż swe dochody przeznacza na utrzymanie rodziny.
Powołując się na powyższe pozwani wnosili o zmianę zaskarżonego postanowienia i zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub w części.
Sąd Apelacyjny w Katowicach zważył co następuje.
Zażalenie pozwanej nie może być rozpoznane.
Zażalenie pozwanego nie jest zasadne.
W toku postępowania zażaleniowego Sąd Apelacyjny został poinformowany przez R. S., że postanowieniem Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z dnia 18 maja 2016r. ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku dłużnika M. P. prowadzącej działalność gospodarczą (...) w W.. Do pisma dotyczącego tej kwestii dołączono kopię postanowienia Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z dnia 18 maja 2016r., sygn. akt VI GU 182/15.
Z jego treści wynika, że w stosunku do pozwanej ogłoszono upadłość likwidacyjną, jako sędziego komisarza wyznaczono SSR Piotra Knapika, a syndykiem masy upadłości R. S..
Sąd wezwał wierzycieli do zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym.
Zgodnie z art. 174 § 1 pkt 4 kpc sąd zawiesza postępowanie z urzędu, jeśli postępowanie dotyczy masy upadłości, a upadłość ogłoszono.
Zawieszenie ma skutek od chwili zdarzeń, które je spowodowały. Zawieszając postępowanie, sąd z urzędu uchyla orzeczenia wydane po nastąpieniu tych zdarzeń, chyba, że nastąpiły one po zakończeniu rozprawy (art. 177 § 2 kpc).
Sąd wezwie syndyka do wzięcia udziału w sprawie (art. 177 § 3 kpc).
Postępowanie w niniejszej sprawie dotyczy zobowiązań majątkowych pozwanej, co do której ogłoszono upadłość likwidacyjną.
Zaskarżone postanowienie zapadło w stosunku do pozwanej już po ogłoszeniu upadłości, co pozbawiło pozwaną możliwości zarządu majątkiem. Rzeczą Sądu I instancji jest więc zawieszenie postępowania w sprawie z urzędu, uchylenie zaskarżonego postanowienia i wezwanie do udziału w sprawie syndyka masy upadłości, ze skutkiem wynikającym z art. 180 § 1 pkt 5 kpc.
Zażalenie pozwanego nie jest zasadne. Wymagana opłata od zarzutów od nakazu zapłaty wynosi 9.000 złotych. Sąd wezwał pełnomocnika pozwanych do uzupełnienia oświadczenia majątkowego przez przedłożenie zaświadczenia o zarobkach pozwanego za ostatnie 3 miesiące oraz do odniesienia się do twierdzeń strony przeciwnej, że pozwany posiada poza wynagrodzeniem majątek, który pozwala mu na zdobycie środków na opłatę.
Pełnomocnik pozwanych mimo otrzymania zobowiązania Sądu 6 maja 2016r. nie zastosował się do niego, ani też nie odniósł się do kwestii wysokości zarobków pozwanego i jego majątku w zażaleniu.
W tych okolicznościach oświadczenie majątkowe pozwanego nie może być uznane za miarodajne.
Dlatego Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc oddalił zażalenie pozwanego jako nieuzasadnione.