Uzasadnienie
Skarżący W. C. w skardze wniesionej przez adwokata, domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania w „niniejszej sprawie” a w istocie w sprawie I C 29/13 Sądu Okręgowego w B. oraz zasądzenia od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł a nadto zwrotu opłaty od skargi oraz kosztów zastępstwa procesowego.
Zdaniem pełnomocnika skarżącego „słuszne jest wystąpienie ze skargą mając na uwadze fakt” że sprawa nie jest sprawą zawiłą i z pewnością nie wymaga znacznego nakładu pracy a mimo to postępowanie toczy się już ponad dwa miesiące”.
Skarb Państwa – Prezes Sądu Okręgowego w B. w odpowiedzi na skargę zgłosił przystąpienie do sprawy i wniósł o oddalenie skargi uzasadniając swoje stanowisko tym, że dotychczasowe czynności w sprawie IC 29/13 podejmowane były w sposób sprawny i celowy.
Sąd Apelacyjny ustalił i zważył co następuje.
Zgodnie z art. 6. 1. ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego a ponadto powinna zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (art.6 ust 2 pkt 1 i 2 ustawy).
Jak to wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z 7 czerwca 2005 roku, III SPP 95/05, OSNP 2006/1-2/34 przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) oznacza wskazanie czasu trwania postępowania świadczącego o wystąpieniu przewlekłości, jak również konkretnych czynności procesowych, których sąd nie podjął lub dokonał wadliwie, powodując w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu.
W utrwalonym i jednolitym orzecznictwie sądów powszechnych jak i Sądu Najwyższego a także Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że szczególne wymagania skargi określone w art. 6 ust. 2 ustawy z 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie są zwykłymi wymaganiami formalnymi pisma procesowego, a jej wymaganiami konstrukcyjnymi (nieusuwalnymi) – por. m.in. postanowienie SN z 27 stycznia 2005r, SPK 3/05, LEX nr 568150, postanowienie NSA w Warszawie z 19 sierpnia 2011r, I OPP 58/11 i in).
Jednolitym jest też stanowisko, że przytoczenie okoliczności uzasadniających skargę na przewlekłość postępowania nie może sprowadzać się do zakwestionowania przez stronę ogólnego czasu trwania procesu, ale polega na wskazaniu konkretnych czynności procesowych, których sąd nie podjął lub dokonał wadliwie a skargę nie spełniającą tego wymagania sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.
Niewątpliwym jest, że pełnomocnik skarżącego nie wskazał w skardze jakichkolwiek konkretnych uchybień bądź zaniechań Sądu Okręgowego w B., które miałyby świadczyć o przewlekłości postępowania w sprawie IC 29/13. Autor skargi ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że od dnia 5 lutego 2013 roku „do rąk pełnomocnika nie wpłynęło jakiekolwiek pismo związane ze sprawą”. W nawiązaniu do tego zarzutu, marginalnie jedynie wskazać należy, że Sąd Okręgowy podejmował w tym czasie odpowiednie czynności a to takie jak: doręczenie odpisu pozwu pozwanemu czy też wyznaczenie terminu rozprawy.
W sytuacji gdy skarżący nie określił konkretnych czynności procesowych, których Sąd Okręgowy nie podjął lub dokonał wadliwie (powodując w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu) ani też nie wskazał w jakim okresie nastąpiła przewlekłość postępowania w sprawie IC 29/13, to wobec wymienionych, nieusuwalnych braków, skarga na przewlekłość postępowania podlegała odrzuceniu na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.).