Uzasadnienie
Pełnomocnik wnioskodawcy D. G. wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz swojego klienta kwoty 40 000 zł z tytułu doznanych krzywd wynikłych z niesłusznego zatrzymania.
Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2016r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, w sprawie o sygn.. akt IV Ko 9/16 procedując w składzie jednego sędziego, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawcy D. G. kwotę 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, wynikłą z niesłusznego zatrzymania w dniach 05 i 06.03.2014 r., wraz z ustawowymi odsetkami od dnia prawomocności wyroku. W pozostałym zakresie oddalił wniosek.
Apelację od powyższego wyroku złożyli prokurator i pełnomocnik Prezesa Sądu Okręgowego w Gliwicach.
Prokurator w swoim środku odwoławczym podniósł zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mającego wpływ na jego treść, a polegającego na uznaniu, że kwota 10 000 zł, zasądzona tytułem zadośćuczynienia na rzecz D. G. jest adekwatna do cierpień i doznanej krzywdy, związanych z jego niesłusznym zatrzymaniem, podczas gdy tylko niespełna 20 godzinny okres pozbawienia wolności, w czasie którego wykonywano czynności procesowe i standardowe okoliczności zatrzymania prowadzą do wniosku, iż kwota ta jest nadmierna, nie posiadająca przymiotu wartości odpowiedniej do doznanej krzywdy oraz nie mieszcząca się w granicach odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa.
Stawiając ten zarzut prokurator wniósł o zmianę wyroku poprzez zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz D. G. za niesłuszne zatrzymanie kwoty 1000 zł tytułem zadośćuczynienia.
Pełnomocnik Prezesa Sądu Okręgowego w Gliwicach w swojej apelacji podniósł zarzut obrazy prawa materialnego, a to art. 445 §2 k.c. w zw. z art. 552 k.p.k. przez przyjęcie zawyżonej, nieodpowiedniej do okoliczności kwoty zadośćuczynienia.
Stawiając ten zarzut wniósł on o zmianę wyroku poprzez zasądzenie na rzecz wnioskodawcy tytułem zadośćuczynienia za niesłuszne zatrzymanie kwoty 3000 zł.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje.
Nie wnikając w merytoryczną zasadność podniesionych w środkach odwoławczych zarzutów, gdyż na obecnym etapie sprawy byłoby to przedwczesne, zaskarżone orzeczenie należało uchylić, a sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gliwicach, z uwagi na wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienionej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Od 15 kwietnia 2016r. w sprawach o odszkodowanie za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie orzeka sąd okręgowy w składzie jednego sędziego. Wniosek w niniejszej sprawie wpłynął jednak do Sądu Okręgowego w Gliwicach 3 lutego 2016r., a więc przed wejściem w życie nowelizacji z dnia 11 marca 2016 r. Wówczas sąd zobligowany był do orzekania w składzie jednego sędziego i dwóch ławników. Wpływ wniosku rozpoczyna bowiem postępowanie w danej instancji z wszystkimi konsekwencjami, a więc również dotyczącymi składu (takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 listopada 2016r., sygn.. akt I KZP 9/16).
Dlatego też zaskarżony wyrok, w oparciu o przepis art. 439 §1 pkt 2 k.p.k., został uchylony, a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gliwicach.
SSA Wiesław Kosowski SSA Michał Marzec SSA Małgorzata Niementowska