Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 30 września 2013 r. Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Gliwicach zwrócił pozew K. D. - na podstawie art. 130 § 2 k.p.c. Powyższe rozstrzygnięcie było następstwem uznanie, że skoro powód określił, iż stroną pozwaną jest osoba prywatna, winien był tym samym wskazać adres zamieszkania tej osoby, czego – na wezwanie Sądu – nie uczynił.
Na powyższe zarządzenie powód wniósł zażalenie zarzucając, iż zaskarżone zarządzenie ma na celu przedłużenie procedury przyjęcia pozwu oraz rozpoznania jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wskazał, iż w innych jego pozwach o zapłatę skierowanych do Sądu Okręgowego w Gliwicach, jako adres do doręczeń podawał adres miejsca pracy pozwanych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 130 § 1 zd. 1 k.p.c. jeżeli pismo procesowe nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych lub jeżeli od pisma nie uiszczono należnej opłaty, przewodniczący wzywa stronę, pod rygorem zwrócenia pisma, do poprawienia, uzupełnienia lub opłacenia go w terminie tygodniowym.
Jednocześnie po bezskutecznym upływie terminu przewodniczący zwraca pismo stronie. Pismo zwrócone nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu (art. 130 § 2 k.p.c.).
W niniejszej sprawie powód został wezwany o uzupełnienie braku formalnego pozwu m. in. poprzez wskazanie czy pozywa G. W. jako osobę prywatną, a jeśli tak to należy podać adres miejsca zamieszkania pozwanego. W odpowiedzi na to wezwanie powód oświadczył, iż pozywa G. W. jako osobę fizyczną, pracownika (...) Sp. z o.o. w Z., podając przy tym adres siedziby tegoż podmiotu (akta sprawy k. 25).
W tej sytuacji nie sposób uznać, iż wskazanie przez powoda adresu siedziby podmiotu, w którym pozwany świadczy pracę, jest tożsame z podaniem miejsca zamieszkania pozwanego, co musiało skutkować zwrotem pozwu na podstawie przepisu art. 130 § 2 k.p.c.
Niewskazanie miejsca zamieszkania pozwanego uniemożliwia bowiem nadanie sprawie biegu, a Sąd nie ma obowiązku poszukiwania adresu, wyręczając tym samym powoda w jego obowiązkach procesowych, określonych art. 126 § 1 pkt 1 i § 2 k.p.c., tj. prawidłowe oznaczenie stron procesu poprzez wskazanie ich imiona i nazwiska lub nazwy oraz oznaczenie miejsce zamieszkania bądź siedziby.
W świetle powyższych rozważań, zaskarżone orzeczenie o zwrocie pozwu uznać należy za prawidłowe.
Na marginesie można jedynie zauważyć, że zwrot pozwu z przyczyn formalnych nie zamyka powodowi możliwości ponownego wytoczenia powództwa w tym samym przedmiocie.
Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., Sąd oddalił zażalenie.