Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem oddalono wniosek o nadanie klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty wydanemu w postepowaniu nakazowym przez Sądu Okręgowy w Katowicach w dniu 2 stycznia 2014 r. (sygn. akt XIII GNc 783/13) na rzecz (...) z siedzibą we W. jako następcy prawnego wierzyciela uprawnionego z tego nakazu (...) Bank (...) S.A. w K.. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż załącznik nr (...) do umowy cesji wierzytelności z dnia 8 lipca 2015 r. zawiera cechy szczególne w postaci zakryć większości danych, co zostało stwierdzone w poświadczeniu. Został on złożony w nieczytelnej formie, a ujawnione w nim dane dotyczące przedmiotowej wierzytelności nie pokrywają się z treścią nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 2 stycznia 2014 r. (sygn. akt XIII GNc 783/13).
Po pierwsze niezgodności zachodzą już w oznaczeniu dłużnika. Co istotniejsze jednak w załączniku tym wskazano, iż przedmiotowy nakaz zapłaty został wydany przez Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach, tymczasem wnioskodawca wnioskował o nadanie klauzuli wykonalności na swoją rzecz nakazowi zapłaty w postępowaniu nakazowym wydanym przez Sąd Okręgowy w Katowicach. W ocenie Sądu sama tożsamość sygnatury wynikająca z treści załącznika nie świadczy o skutecznym przejściu uprawnień z nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 2 stycznia 2014 r.
W zażaleniu wnioskodawca wniósł o uchylenie powyższego postanowienia w całości i rozpatrzenie wniosku wierzyciela o klauzulę na następcę prawnego oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzucił naruszenie art. 788 § 1 k.p.c. przez brak nadania klauzuli wykonalności na następcę prawnego zgodnie z wnioskiem wierzyciela, podczas gdy zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące nadanie klauzuli wykonalności, a przejście uprawnień na wierzyciela zostało wykazane dokumentem prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym.
Rozpoznając zażalenie wnioskodawcy Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
zażalenie jako bezzasadne nie zasługiwało na uwzględnienie.
Skarżący podnosi, że w sposób należyty wykazał przejście na niego uprawnień pierwotnego wierzyciela orzeczonych nakazem zapłaty wierzytelności (art. 509 k.c.). Ze stanowiskiem tym nie sposób się zgodzić z uwagi na szereg wątpliwości co do tożsamości wierzytelności objętej nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu nakazowym przez Sąd Okręgowy w Katowicach w dniu 2 stycznia 2014 r. (sygn. akt XIII GNc 783/13) z wierzytelnością będącą przedmiotem umowy cesji z dnia 8 lipca 2015 r.
Abstrahując od niezgodności zachodzących w oznaczeniu dłużnika, czy w oznaczeniu wartości obu wierzytelności, najważniejsza różnica dotyczy określenia Sądu, który wydał przedmiotowy nakaz zapłaty. W załączniku wskazano bowiem, że nakaz zapłaty wydał Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach, tymczasem wnioskodawca wnioskował o nadanie klauzuli wykonalności na swoją rzecz nakazowi zapłaty wydanemu przez Sąd Okręgowy w Katowicach. Jak trafnie wskazuje Sąd Okręgowy sama tożsamość sygnatury wynikająca z treści załącznika nie świadczy o skutecznym przejściu uprawnień z nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 2 stycznia 2014 r.
W oparciu o powyższe rozważania orzeczono jak w sentencji postanowienia na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
SSA Aleksandra Janas SSA Irena Piotrowska SSA Jadwiga Galas