Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem odrzucono apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 16 maja 2012 roku jako spóźnioną. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż powód był obecny na rozprawie na której wydano wyrok i jako strona działająca bez fachowego pełnomocnika został pouczony o terminie i sposobie jego zaskarżenia. Na wniosek powoda, odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono mu osobiście w dniu 8 czerwca 2012 roku, co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy dowód doręczenia korespondencji. Termin do wniesienia apelacji upływał z dniem 22 czerwca 2012 roku, a powód wywiódł apelację 26 czerwca 2012 roku co skutkowało jej odrzuceniem, jako spóźnionej.
W zażaleniu powód podkreślił, iż apelacja została przez niego wywiedziona zgodnie z pouczeniem Sądu, w oparciu o które miał ją wnieść w terminie 21 dni. Wskazał, że „Sąd słowem nie wspomniał o terminie 14 dniowym”.
Rozpoznając zażalenie powoda Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
zażalenie, jako bezzasadne, nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, iż okoliczności podnoszone przez powoda w zażaleniu, związane z kwestią błędnego, w jego ocenie, pouczenia o terminie do wniesienia apelacji, nie mogły wywrzeć wpływu na ocenę zasadności rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Argumentacja skarżącego wskazuje bowiem, że nie neguje on w zasadzie uchybienia terminu do wniesienia apelacji, a jedynie wskazuje przyczynę, która w jego ocenie usprawiedliwiała to uchybienie (błędne pouczenie).
Jak podnosi się w judykaturze, wniesienie środka zaskarżenia po upływie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność tej czynności procesowej. O wystąpieniu tego skutku decyduje zaś wyłącznie chwila faktycznego dokonania czynności i następuje on samoistnie, choćby strona dokonała spóźnionej czynności procesowej z powodu niepouczenia lub błędnego pouczenia przez sąd. Czynność zaskarżenia dokonana po terminie nie może już bowiem ulec konwalidacji, a środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia wniesiony po terminie podlega odrzuceniu jako spóźniony (por. uzasadnienie do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2011 roku, sygn. akt III CZP 38/11). Podkreślić należy zatem, iż warunkiem rozpoczęcia biegu terminu do zaskarżenia orzeczenia jest wyłącznie jego prawidłowe doręczenie (ogłoszenie) nie zaś zakres czy poprawność udzielonego przez sąd pouczenia co do terminu i sposobu jego zaskarżenia.
Z powyższych względów okoliczność podnoszona przez skarżącego na uzasadnienie zażalenia nie stanowiła przeszkody do odrzucenia apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 16 maja 2012 roku jako spóźnionej. Może ona natomiast stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, albowiem jest zdarzeniem podlegającym rozpatrywaniu przy badaniu przesłanki braku zawinienia w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.
Z tych względów Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Z. (...) (...)
- - (...) (...) 3. (...) (...)