Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Gliwicach – na podstawie art. 130 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (zwanej dalej w skrócie: k.p.c.) zwrócił pozew J. R. z powodu jego nieopłacenia w wyznaczonym terminie.
Na powyższe rozstrzygnięcie powód złożył zażalenie, podnosząc, iż jest ono bezzasadne i krzywdzące.
Rozpoznając zażalenie powoda Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, zaś rozstrzygniecie Sądu I instancji jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.
Pismem z dnia 9 maja 2013 r. Sąd wezwał powoda do uiszczenia kwoty 500 zł tytułem opłaty od pozwu, w terminie tygodniowym, pod rygorem zwrotu pozwu (akta sprawy k. 34). Powyższe było konsekwencją rozpoznania przez Sąd I instancji wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych i częściowego zwolnieniem go od opłaty sądowej od pozwu, tj. ponad kwotę 500 zł (k. 11), które to z kolei rozstrzygnięcie zostało utrzymane prawomocnym postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 10 kwietnia 2013 r. (k. 27). Powyższe wezwanie zostało doręczone powodowi w dniu 14 maja 2013 r. (k. 40).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie powód – w piśmie z dnia 15 maja 2013 r. - złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 41), który - postanowieniem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 10 lipca 2013 r. - został odrzucony na mocy art. 107 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (zwanej dalej w skrócie: u.o.k.s.c.), jako oparty na tych samych okolicznościach stanowiących podstawę poprzedniego wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych.
W konsekwencji Sąd I instancji prawidłowo zwrócił pozew jako, że złożenie ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, opartego na tych samych okolicznościach faktycznych nie wywarło wpływu na bieg terminu do opłacenia pozwu (art. 112 ust. 4 u.o.k.s.c.), który upłynął bezskutecznie z dniem 21 maja 2013 r.
Z powyższych względów zażalenie powoda nie mogło odnieść zamierzonego celu i jako bezzasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. (...) (...) (...) (...)