Uzasadnienie
Skarżący J. J. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie I C 248/13 Sądu Okręgowego w (...), domagając się nadto zasądzenia od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł. W uzasadnieniu skarżący wskazywał na zwłokę w postaci opieszałego wezwania go do uzupełnienia braków formalnych pozwu oraz nieusprawiedliwionego obiektywnymi przesłankami opóźnienia w podejmowaniu czynności w okresie od 15 lipca 2013 r. do 18 listopada 2013 r.
W odpowiedzi Prezes Sądu Okręgowego w (...) wniósł o oddalenie skargi, jako bezzasadnej, podnosząc, iż wszelkie czynności podejmowane były w sprawie bez zbędnej zwłoki.
Rozpoznając skargę, Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Analiza akt sprawy I C 248/13 Sądu Okręgowego w (...) prowadzi do wniosku, że wskazane w skardze czynności oraz daty ich dokonania nie pokrywają się z czynnościami podejmowanymi przez Sąd Okręgowy w okresie objętym skargą. Skarżący żąda bowiem stwierdzenia przewlekłości postępowania od dnia 15 lipca 2013 r., gdy tymczasem pozew wniósł w dniu 29 sierpnia 2013 r. (w sposób określony w art. 165 § 2 k.p.c.). Badanie zasadności skargi może dotyczyć jedynie okresu od 2 września 2013 r. gdy pozew faktycznie do Sądu Okręgowego wpłynął, do wskazanego w skardze terminu – 18 listopada 2013 r.
W tym niespełna 3-miesięcznym okresie trudno mówić o nieuzasadnionej zwłoce w postępowaniu sądowym. Sąd Okręgowy dokonał wszystkich niezbędnych czynności uzasadnionych wymogami proceduralnymi oraz wydał dwa orzeczenia. Mianowicie w dniu 7 października 2013 r. – postanowienie, którym zwolnił powoda od kosztów sądowych oraz oddalił jego wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu oraz w dniu 30 października 2013 r. – kolejne postanowienie, którym przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Warszawie. Obydwa postanowienia zostały zaskarżone przez powoda, a zażaleniom tym nadano bieg.
W czynnościach podejmowanych przez Sąd Okręgowy w ramach postępowania objętego skargą nie sposób dopatrzeć się więc jakichkolwiek zaniedbań, skutkujących stwierdzeniem nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu sprawy.
Mając powyższe na względzie, Sąd Apelacyjny uznał, że nie zostały spełnione przesłanki przewidziane w art. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, dlatego też skargę tę oddalił na mocy art.12 ust.1 ww. ustawy.