Uzasadnienie
Skarżący K. M. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania głównego prowadzonego przed Sądem Rejonowym w (...) pod sygnaturą
I C 1375/15 oraz w ramach tego postępowania dwóch postępowań incydentalnych prowadzonych przed Sądem Okręgowym w (...) pod sygnaturą III Cz 1899/15 i III Cz 1923/16. W uzasadnieniu skarżący wskazał na szereg uchybień, których w jego ocenie dopuściły się Sądu obu instancji, a skutkujących nieuzasadnionym opóźnieniem w rozpoznaniu sprawy. W konsekwencji za występującą w sprawie przewlekłość skarżący domagał się przyznania na jego rzecz, tytułem zadośćuczynienia, odpowiednio kwoty 5.000 zł od Sądu Rejonowego w (...) oraz 2.000 zł od Sądy Okręgowego w (...).
W odpowiedzi na wniesioną skargę zarówno Prezes Sądu Okręgowego w (...), jak i Prezes Sądu Rejonowego w (...) wnosili o jej oddalenie wskazując, że analiza podejmowanych w sprawie czynności nie prowadziła do wniosku, aby przy rozpoznawaniu sprawy doszło do przewlekłości postępowania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. 2016, poz. 1259 dalej: „ustawa”) skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowaniu w sprawie. Przez tok postępowania rozumieć należy postępowanie co do istoty sprawy, a nie postępowanie zażaleniowe jako incydentalne (uboczne) postępowanie, którego bieg nie powoduje „przejścia” rozpoznania istoty sprawy do sądu wyżej instancji (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. III SPP 2/17).
Jednocześnie z uwagi na cel skargi na przewlekłość postępowania, jakim jest eliminowanie i zapobieganie przewlekłości postępowania przez dyscyplinowanie sądu do podejmowania terminowych i właściwych czynności prowadzących do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, skarga na przewlekłość postępowania wniesiona już po jego prawomocnym zakończeniu nie może odnieść skutku. Warunkiem dopuszczalności skutecznego wniesienia skargi na przewlekłość postępowania jest wniesienie jej przed wydaniem prawomocnego rozstrzygnięcia co do istoty, po tej bowiem chwili odpada wskazany wyżej cel wniesienia skargi (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. III SPP 28/15).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należało, że wyrokiem z dnia 22 lipca 2016 r. sygn. akt I C 1375/15 Sąd Rejonowy w (...) rozpoznał wytoczone przez skarżącego powództwo. Wyrok ten został wprawdzie zaskarżony przez obie strony, jednak wyłącznie w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Na chwilę obecną toczyło się zatem jedynie postępowanie zażaleniowe (incydentalne) dotyczące tych właśnie kosztów, natomiast sprawa co do istoty została już prawomocnie rozpoznana. Skarga na przewlekłość postępowania złożona przez powoda w dniu 4 kwietnia 2017 r., jako wniesiona po wydaniu prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sprawie, pomimo toczącego się postępowania incydentalnego, jako niedopuszczalna w świetle poczynionych na wstępie uwag, podlegała więc odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c. zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy i art. 8 ust. 2 ustawy.
SSA Irena Piotrowska SSA Zofia Kołaczyk SSA Wiesława Namirska