Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Łodzi, w sprawie z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. przeciwko Skarbowi Państwa – Prezydentowi Miasta Ł. o ustalenie, ustalił wysokość opłat rocznych za użytkowanie wieczyste określonych szczegółowo nieruchomości, oddalił powództwo w pozostałym zakresie i rozstrzygnął o kosztach procesu i kosztach sądowych.
Powyższy wyrok zapadł na podstawie poczynionych przez Sąd Okręgowy ustaleń faktycznych, które nie były kwestionowane przez strony. Na podstawie opinii biegłego ds. szacunku nieruchomości Sąd I instancji dokonał ustalenia wartości nieruchomości, a następnie ustalił wysokość opłaty rocznej, wynoszącej 3% wartości poszczególnych nieruchomości.
Wyrok z dnia 7 lutego 2013 r. zaskarżyła apelacją strona pozwana w zakresie pkt. 1a zarzucając mu nieważność postępowania. Podniosła, że w sprawie II C 595/11 Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi doszło do prawomocnego ustalenia wysokości opłaty rocznej w odniesieniu do nieruchomości składającej się z działek nr (...) położonej w Ł. przy ulicy (...). Doszło zatem do naruszenia przepisu prawa procesowego tj. art. 379 pkt. 3 kpc, gdyż w zakresie ww. nieruchomości sprawa pomiędzy stronami została już prawomocnie osądzona.
W konsekwencji strona pozwana wniosła o uchylenie wyroku w zakresie dotkniętym nieważnością i odrzucenie pozwu w tej części. Nadto wniosła o zasądzenie kosztów procesu na rzecz Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta Ł. oraz na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
W odpowiedzi na apelacje strona powodował uznała apelacje, wnosząc o „orzeczenie, że każda ze stron ponosi koszty w zakresie związanym z jej uczestnictwem w sprawie”.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Apelacja jest zasadna.
Bezsporne jest między stronami, że w dniu 31 maja 2012 r. w sprawie sygn. akt II C 595/11 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi ustalił wysokości opłaty rocznej w odniesieniu do nieruchomości składającej się z działek nr (...) położonej w Ł. przy ulicy (...) i wyrok ten jest prawomocny. W konsekwencji Sąd Okręgowy wydając wyrok w dniu 7 lutego 2013 r. w zakresie powyższej nieruchomości dopuścił się nieważności postępowania, gdyż sprawa – w odniesieniu do ww. nieruchomości – została już prawomocnie osądzona pomiędzy stronami. Mimo stwierdzonej nieważności postępowania trudno dopatrywać się uchybienia ze strony Sadu I instancji, gdyż do daty wniesienia apelacji żadna ze stron nie poinformowała Sądu o sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym dla Łodzi – Widzewa w Łodzi.
Stosownie do treści art. 199 § 1 pkt. 2 kpc jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona sad odrzuci pozew.
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny uznając apelację strony pozwanej za zasadną, uchylił wyrok w punkcie 1a i w tym zakresie odrzucił pozew na podstawie art. 386 § 3 kpc.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 kpc w zw. z art. 391 § 1 kpc. W ocenie Sądu Apelacyjnego zachodzi w niniejszej sprawie szczególnie uzasadniony wypadek, gdyż mimo, że obie strony wiedziały o zakończonym postępowaniu przed Sądem Rejonowym, to nie poinformowały Sądu Okręgowego o tym fakcie. Niewątpliwie działanie strony pozwanej, która złożyła apelację przyczyniło się do wyeliminowania z obrotu dwóch prawomocnych orzeczeń dotyczących tego samego stosunku prawnego, jednakże takie działanie powinno być podjęte niezwłocznie po uprawomocnienie się wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi. Mimo zatem uwzględnienia apelacji strony pozwanej, brak jest podstaw do obciążania kosztami postępowania apelacyjnego strony powodowej.