Uzasadnienie
Skazany J. J. złożył kolejną skargę domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie V K 959/15 Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia we Wrocławiu (IV Kz 541/17 Sądu Okręgowego we Wrocławiu) od 15 grudnia 2015 r. do 10 grudnia 2018 r. oraz zasądzenia z tego tytułu na swoją rzecz 20.000 zł. Wniósł nadto o „zwolnienie go od kosztów sądowych” i wyznaczenie pełnomocnika z urzędu.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje
Skarga nie podlega rozpoznaniu.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 75) skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Dlatego wniesienie skargi powinno nastąpić, po zaistnieniu stanu, który według skarżącego uzasadnia stwierdzenie że doszło do naruszenia jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, nie później jednak niż do chwili prawomocnego zakończenia postępowania (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 28 marca 2013 r., III SPZP 1/13, OSNP 2013 nr 23-24, poz. 292).
W realiach sprawy J. J. wniósł skargę dotyczącą postępowania w sprawie V K 959/15 Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu zakończonego wyrokiem z dnia 15 stycznia 2016 r. (k.105-106), który uprawomocnił się w dniu 2 lutego 2016 r.(k.113-115). Zakończyło się także prawomocnie postępowanie incydentalne w przedmiocie wniosku J. J. o zwolnienie od opłaty za wydanie dokumentów z akt sprawy – postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2017 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu (sygn. akt IV Kz 541/17) utrzymał w mocy postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 10 maja 2017 r. odmawiające tego zwolnienia.
Zatem skarga na przewlekłość postępowania w sprawie o której mowa złożona w dniu 10 grudnia 2018 r. nie mogła zostać rozpoznana jako niedopuszczalna (art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze (…), art. 5 ust. 1 tej ustawy). W takiej sytuacji bezprzedmiotowe było wyznaczanie autorowi skargi pełnomocnika z urzędu w tym postępowaniu i wzywanie go do uiszczenia opłaty.
Z tych powodów należało orzec jak na wstępie.
W. F. C. Z. P.