Uzasadnienie
W dniu 13 stycznia 2023r. do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wpłynęła, sporządzona przez skazanego J. S. skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, w której wniósł on o stwierdzenie przewlekłości postępowania prowadzonego przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu w przedmiocie udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie, sygn. akt II K 70/20.
Uzasadniając swoją skargę J. S. wskazał na długotrwałość toczącego się postępowania w przedmiocie złożonego przez niego wniosku.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Należy zauważyć, iż w przedmiocie możliwości złożenia skargi na przewlekłość postępowania wykonawczego Sąd Apelacyjny już wielokrotnie zajmował swoje stanowisko (postanowienie z dnia 29.01.2020r. sygn. akt II S 4/20, postanowienie z dnia 14.05.2020r. sygn. akt II S 12/20, postanowienie z dnia 24 lutego 2022r., sygn. akt S 11/22). Sąd Apelacyjny rozpoznający niniejszą sprawę wskazane stanowisko w pełni podziela. Powtórzyć należy, iż do chwili obecnej uregulowanie ustawowe nie uległo zmianie i zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity: Dz.U. z 2018r. poz. 75), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).
Przepis art. 2 ust. 1b cytowanej ustawy jednoznacznie stwierdza natomiast, że przywołanego przepisu art. 2 ust. 1 tej ustawy nie stosuje się w sprawach, o których mowa w art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 665, 666, 768, 1452 i 2217), chyba że dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego.
Przyjęte uregulowanie ustawowe oznacza, że przepisów dotyczących skargi na przewlekłość postępowania nie stosuje się do wszelkich spraw prowadzonych na podstawie Kodeksu karnego wykonawczego, w tym także spraw o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności.
Wspomnianą skargę na przewlekłość postępowania wykonawczego można złożyć tylko wówczas, gdy chodzi o sprawy, które dotyczą obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego.
Nie ma zatem podstaw prawnych do wniesienia skargi na przewlekłość postępowania w sprawie wskazanej przez skarżącego, tj. w sprawie dotyczącej udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Powyższy pogląd aprobowany jest również w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 07 grudnia 2022r., I NSP 346/22, lex el. (...)).
W sprawach skargi na przewlekłość dotyczącej postępowania karnego stosuje się odpowiednio przepisy procedury karnej, więc środek, który okazuje się być niedopuszczalnym winien spotkać się z odmową przyjęcia przez prezesa sądu, do którego ją złożono (art. 429 § 1 in fine k.p.k.), a jeżeli – tak jak w niniejszej sprawie – został on jednak przyjęty, sąd pozostawia go bez rozpoznania (art. 430 § 1 k.p.k.).
Z powyższych względów należało pozostawić bez rozpoznania skargę skazanego J. S. na przewlekłość postępowania w przedmiocie udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności.
Na podstawie art. 623 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r. poz. 1256) zwolniono skazanego J. S. od obowiązku uiszczenia stałej opłaty przewidzianej w art. 17 ust. 1 cyt. wyżej ustawy, gdyż ze względu na jego sytuację majątkową i wysokość dochodów wyłożenie jej byłoby dla niego zbyt uciążliwe.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.
sędzia Wiesław Pędziwiatr sędzia Andrzej Kot sędzia (del.) Łukasz Franckiewicz