Uzasadnienie
Decyzją z dnia 26 marca 2012 roku ZUS/O w B. odmówił A. Z. prawa do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS z dnia 17.12.1998 r. oraz rozporządzenia RM z 7.02.1982 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach, wskazując iż nie udowodnił wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych.
Organ rentowy nie uwzględnił okresu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach od 10.10.1972 r. do 8.01.1986 r. oraz od 10.02.1987 r. do 22.04.1991 r. w Przedsiębiorstwie (...)
B. a także pracy w okresie od 9.01.1986 r. do 31.01.1987 r. w Przedsiębiorstwie Usługowo – (...) w L. z uwagi na rozbieżności we wskazanych stanowiskach pracy.
W odwołaniu od decyzji A. Z. twierdził, że jest niesłuszna, bowiem specyfika zakładu (...) wskazywała na pracę w warunkach szczególnych.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje
Zgodnie z art. 184 w zw. Z art. 32 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. nr 153 poz 1227) i w związku z § 4 rozporządzenia RM z 7.02.1982 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach (Dz. U. 8 poz.3 ze zm.) mężczyzna urodzony po dniu 31.12.1948 r., który nie ukończył wieku emerytalnego ma prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie warunki:
- - osiągnął wiek emerytalny 60 lat;
- - na dzień 1.01.1999 r. udowodnił co najmniej 25 – letni okres składkowy i nieskładkowy w tym 15 lat w warunkach szczególnych;
- - nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego
Odwołujący wyjaśnił, że w latach 1972 – 1986 pracował w zakładzie produkcyjnym jako technik mechanik, sprawując nadzór nad sprzętem technicznym i procesem produkcyjnym elementów żelbetowych, sprawdzał stan techniczny sprzętu, form produkcyjnych i jakości wytwarzanej mieszanki betonowej. Jako kierownik zakładu sprawdzał pracę majstrów i robotników, prowadzenie administracji zajmowało mu kilka minut.
W okresie pracy na kontrakcie zagranicznym z (...) pracował jako pracownik dozoru technicznego i nadzorował stanowiska produkcyjne nie był jednakże przełożonym pracowników.
Przesłuchana w charakterze świadka A. K. zatrudniona wraz z odwołującym w Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w latach 1966 – 1991 podała, iż odwołujący jako kierownik zakładu betoniarskiego nadzorował prace zbrojarzy ale także prowadził codzienną dokumentację płacową, zlecenia, wykazywał zużycie betonu, zbrojenia i czynności te zajmowały mu 2 godziny dziennie, pozostałe 6 godzin to prace nadzorcze.
Przez okres 6 miesięcy był pracownikiem technicznym nadzorującym mechaników i zbrojarzy na hali. W tym okresie także wypełniał dokumentację..
Świadek K. K. zatrudniony w Przedsiębiorstwie Produkcji (...) podał, iż odwołujący początkowo pracował jako mechanik, majster- w okresie późniejszym jako kierownik zakładu.
Z tego tytułu nadzorował pracowników zatrudnionych przy produkcji, sprawdzał jakość produkcji, bezpieczeństwo pracy, stosowane materiały a ponadto prowadził całkowitą dokumentację i raporty, świadectwa jakości, rozliczenia materiałów, sprawdzał listy obecności.
W celu ustalenia czy czynności jakie wykonywał odwołujący była pracą w warunkach szczególnych uprawniających do świadczenia emerytalnego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu bhp.
Z materiału dowodowego i z opinii biegłego wynika, że odwołujący pracował na stanowisku ślusarz, starszy mechanik, mechanik, majster do spraw mechanicznych, mistrz, majster do spraw mechaniczno - energetycznych, starszy majster, kierownik zakładu prefabrykacji, mistrz produkcji elementów betonowych i żelbetowych oraz betonu towarowego (budowa w ZSRR), kierownik zakładu.
Stanowiska te nie są wymienione w rozporządzeniu czy wykazie stanowisk pracy w warunkach szczególnych w budownictwie i nie odpowiadają pracom wyszczególnionym w wykazie A rozporządzenia RM z 7.02.1983 r.
Praca odwołującego na stanowisku majstra, mistrza czy też kierownika zakładu nie była pracą w warunkach szczególnych a jedynie pracą w warunkach szkodliwych i ocena ta znajdująca uzasadnienie w szczególnym zakresie obowiązków.
Praca w warunkach szczególnych to wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy bezpośrednio przy stanowisku roboczym wymieniona w wykazie stanowisk jako prace w szczególnych warunkach.
Opinia biegłego wskazuje, iż odwołujący nie legitymuje się stażem pracy o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt.3 rozporządzenia RM z 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach.
Z uwagi na złożone zastrzeżenia do opinii biegły w opinii uzupełniającej analizując okres pracy odwołującego na kontrakcie zagranicznym wyjaśnił, iż Przedsiębiorstwo Usługowo (...) spółka z o,o. w L. w świadectwie wykazało prace betoniarskie na stanowisku mistrza produkcji elementów betonowych i żelbetowych oraz betonu towarowego i prace takie wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy zaliczane były do pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu rozporządzenia RM – okres takiej pracy – to 1 rok 6 miesięcy i 22 dni.
W Zakładzie Produkcji (...) w C. odwołujący świadczył pracę w warsztacie mechanicznym na stanowiskach ślusarza, starszego mechanika, mechanika, majstra do spraw mechanicznych i mechaniczno – energetycznych, mistrza, starszego mistrza a zatem nie w bezpośredniej produkcji elementów betonowych.
Od dnia 21.06.1983 r. odwołujący był kierownikiem zakładu produkcji pomocniczej na stanowisku: kierownik zakładu prefabrykatów, kierownika zakładu.
Zakres czynności odwołującego z uwagi na koordynowanie i kierowanie całokształtem zakładu pracy w C. – to także ustalenia i opracowywanie planów produkcji i działalności zakładu, podział pracy personelu organizowanie narad produkcyjnych, kontrola dokumentów płacowych organizowaniu i dokonywanie wypłat dla pracowników, sprawowanie kontroli dyscypliny pracy i płac, stała analiza kosztów i wyników ekonomicznych zakładu, sprawozdawczość, stąd zarówno praca w warsztacie mechanicznym i na stanowisku kierownika zakładu nie była pracą w warunkach szczególnych.
Biegły wyjaśnił ponadto, iż do 1982 r. odwołujący świadczył pracę w warsztacie mechanicznym w pionie działu głównego mechanik i dopiero od 1982 r. pracował jako kierownik zakładu produkcji pomocniczej w C. i niektóre prace z zakresu czynności nie można zaliczyć do pracy w warunkach szczególnych.
Jako kierownik zakładu nadzorował personel inżynieryjno – techniczny, ale również miał styczność z produkcją wyrobów betonowych to była to praca jedynie w warunkach uciążliwych.
Biegły wyjaśnił ponadto, iż otrzymywanie dodatku oraz odzieży roboczej wskazywało na pracę w warunkach uciążliwych a nie szczególnych.
W trakcie procesu odwołujący działający przez pełnomocnika wnosił o przesłuchanie kolejnych świadków na okoliczność charakteru pracy.
Świadek Z. G. zatrudniony wraz z odwołującym w (...) w C. stwierdził, iż odwołujący początkowo pracował jako majster, potem jako kierownik całego zakładu, nadzorował prace pracowników przy produkcji elementów betonowych, także mechaników, elektryków- wykonywał również prace jako elektryk.
Świadek L. K. zatrudniona na betoniarni jako operator betoniarki i suwnicy podał, iż odwołujący nadzorował pracę betoniarzy, mechaników i elektryków a ponadto rozliczał brygady – czynności te zajmowały mi 2 – 3 godziny dziennie.
Świadek E. K. zatrudniony w C. w latach 1971 – 1987 stwierdził, iż odwołujący jako kierownik zakładu nadzorował betoniarzy, mechaników, ślusarzy i kotłownię. Nadzorował także pracowników biurowych – magazynierów i laborantów.
W kolejnej opinii uzupełniającej biegły stwierdził, iż brak jest podstaw do jej zmiany, bowiem odwołujący w okresie pracy w (...) nie pracował w warunkach szczególnych. Odwołując się do opinii wydanej w sprawie V U 503/07 W. J. biegły wyjaśnił, iż dotyczyła ona charakterystyki jego pracy przy bezpośredniej produkcji elementów betonowych, a prace w warsztacie mechanicznym na takich stanowiskach jak zbrojarz – betoniarz, zbrojarz czy starszy majster oraz na stanowisku zastępcy kierownika zakładu oraz kierownika zakładu.
W sprawie W. J. okres pracy w warunkach szczególnych to 12 lat i 3 miesiące powiększony o 3 – letni kontrakt zagraniczny gdzie odwołujący wykonywał prace mistrza produkcji elementów budowlanych. Nie została uznana praca na stanowisku zastępcy kierownika i kierownika zakładu jako praca w warunkach szczególnych – nie była to praca w bezpośredniej produkcji elementów budowlanych.
Opinia biegłego w przedmiotowej sprawie została wydana w oparciu o materiał dowodowy wydany w sprawie, dokumentacji akt osobowych, jest szczegółowa, przekonująca i zasługuje na uwzględnienie. Odwołujący w spornym okresie nie wykonywał pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu rozporządzenia RM z 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach a w związku z tym nie nabył uprawnień do wcześniejszej emerytury. Z tych względów na mocy art. 477¹⁴ § 1 kpc orzeczono jak w wyroku