Uzasadnienie
Decyzją z dnia 2 kwietnia 2012 roku ZUS/O w B. ustalił ponownie wartość kapitału początkowego T. K. w kwocie 105.946,22 zł przyjmując 19 lat, 2 miesiące i 13 dni okresów składkowych a uwaględniając wniosek i przyjmując do obliczenia wskaźnika wysokości podstawy wynagrodzeń z lat 1977 – 1986, wskaźnik wysokości podstawy ustalono na 105,70%.
Wysokość wynagrodzenia z tytułu zatrudnienia na budowie eksportowej w (...) w latach 1983 – 84 przyjęto jako kwoty minimalnego wynagrodzenia, za okres pracy w Przedsiębiorstwie (...) przyjęto wynagrodzenie z kart wynagrodzeń.
W odwołaniu od decyzji T. K. wnosząc o ponowne ustalenie kapitału początkowego stwierdził, iż zarobki na kontrakcie eksportowym były znacznie wyższe niż uzyskiwane w kraju, stąd za lata 1983 – 84 przyjęto wskaźnik zaniżony.
Kwestionował także nieprawidłowo wyliczoną podstawę wymiaru składek z okresu jego pracy w Przedsiębiorstwie (...) za lata 1980 – 81.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 174 ust.3 w brzmieniu ustalonym ustawy z 28.07.2011 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. Nr 187 poz.1112) podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art.15, - 17 ust.1 i 3 i art.18, z tym, że za okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1.01.1999 r.. Odwołujący wyjaśnił, że na budowie eksportowej pracował jako (...) i zarabiał trzykrotnie więcej od płac w tym okresie w Przedsiębiorstwie (...), pracował w akordzie.
Przesłuchany w charakterze świadka E. I. zatrudniony na budowie eksportowej podał, iż otrzymywał wynagrodzenie w wysokości 550 rubli, to nie był zainteresowany wysokością wynagrodzenia odwołującego, ponieważ pracował w innym okresie.
Podobnie J. J. zatrudniony na budowie jako (...), stwierdził iż odwołujący wykonywał te same czynności, swoje wynagrodzenie określił na 550 rubli.
Aby ustalić czy możliwe jest ustalenie wynagrodzenia odwołującego za okres jego pracy na budowie w spornym okresie jako wynagrodzenia zastępczego na podstawie wynagrodzenia osób pracujących w tym czasie na tym samym stanowisku w Przedsiębiorstwie (...) z ustaleniem wskaźnika podstawy wymiaru kapitału początkowego dopuszczono dowód z opinii biegłego z zakresu księgowości.
W swojej opinii biegły stwierdził, że odwołujący zatrudniony był na budowie eksportowej w byłym (...) w okresach od 28.05.1983 r. do 27.05.1984 r. i od 3.06.1987 r. do 31.12.1989 r.
Był to wyjazd grupowy, zorganizowany przez zakład pracy, z opłacaniem składki na ZUS. Za okres od 28.05.1983 r. do 27.05.1984 r. i od 3.06.1987 r. do 31.12.1988 r. przyjęte zostało wynagrodzenie zastępcze Z. S.. zatrudnionego na stanowisku równorzędnym (zaś w (...) o zatrudnieniu i wynagrodzeniu Rp-7 z 16.12.1998 r.). Na podstawie kserokopii kart wynagrodzeń przesłanych przez (...) Urząd Wojewódzki w Ł. - za okres od 1.01.1989 r. do 31.12.1989 r. na podstawie płacy zastępczej kart wynagrodzeń J. J., zaświadczenia ZUS Rp-7 biegły ustalił wynagrodzenie za okres od 6.07.1978 r. do 31.12.1978 r., 1.01.1979 r. do 31.12.1979 r., od 1.01.1980 r. do 31.12.1988 r., od 1.01.1989 r. do 31.12.1989 r. od 1.01.1990 r. do do 31.12.1990 r., od 1.01.1991 r. do 16.08.1991 r.
W okresie od 17.07.1991 r. do 31.03.1993 r. odwołujący korzystał z urlopu bezpłatnego.
Analizując zatudnienie i wynagrodzenie świadka J. J. biegły uznał, iż do ustalenia wynagrodzenia za okres przebywania na budowie eksportowej w 1984 r. uzasadnione jest przyjęcie wynagrodzenia zastępczego wskazanej osoby, bowiem był zatrudniony u tego samego pracodawcy w takim samym charakterze i warunkach płacy, w jakim odwołujący był bezpośrednio zatrudniony przed wyjazdem za granicę (§ 11 rozporządzenia RM z 1.04.1985 r. Dz. U. Nr 11 z 1989 r. pkt.3.).
Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego ustalony na podstawie przeciętnej podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z okresu kolejnych 10 lat kalendarzowych 1979 – 1988 wynosi 120,63%.
Uzupełniając opinię wobec zastrzeżeń organu rentowego biegły wskazał, iż były pracodawca w zaświadczeniu o wysokości wynagrodzenia za lata 1980 – 88 w tym również wynagrodzenie zastępcze Z. S. są prawidłowe.
Z. S. zatrudniony był – zgodnie z twierdzeniem pracodawcy na stanowisku równorzędnym a kontrola zgodności wykazanych w Rp-7 kwot wynagrodzeń z kserokopiami kart wynagrodzeń odwołującego nie wykazała różnice, dane zarobków odwołującego są zgodne z kartami, wystawione przez pracodawcę dowody o wysokości wynagrodzenia odwołującego w latach 1980 – 88, w tym także wynagrodzenia zastępczego Z. S. są prawidłowe.
W uzupełnieniu opinii biegły przedstawił szczegółowe wyliczenie kwot wynagrodzenia odwołującego i zastępczego z wyszczególnieniem składników płacowych jakie zostały ustalone w opinii na podstawie przesłanych przez (...) Delegatury w Ł. kopii kart wynagrodzeń i kart zasiłku odwołującego i J. J. za okresy 1.01.1989 – 31.12.1989 r. i 1.01.1990 – 31.12.1990 r. oraz 1.01.1991 – 16.08.1991 r.
Odwołujący przed wyjazdem był zatrudniony w (...) w charakterze (...) od 1.05.1986 r. i z powierzonymi obowiązkami brygadzisty..
W okresie z którego przyjęto zarobek zastępczy tj. za 1989 r. J. J. był również zatrudniony w (...) w tym samym charakterze tj. (...) z powierzonymi obowiązkami brygadzisty od 1.09.1987 r. (zarobek zastępczy przyjęto na podstawie kart wynagrodzeń i zasiłków).
Także w kolejnej opinii uzupełniającej biegły nie zmieniając stanowiska, podał iż zaświadczenie Rp-7 jest dokumentem wystawionym prawidłowo i stanowił rzetelny materiał dowodowy. Wiarygodnym dowodem jest także Rp-7 z 16.12.1997 r. ponieważ wskazuje na jakiej podstawie zostało wystawione przez likwidatora (...) oraz na jakiej podstawie ustalono wynagrodzenie zastępcze za okres pracy na budowach eksportowych na koniec 1988 r. a za ten okres przyjęto właśnie wynagrodzenie Z. S. bowiem likwidator wskazał, że pracował na takim samym stanowisku jak odwołujący przed wyjazdem i zaświadczenie wydane w 1998 r. nie było kwestionowane- od stycznia 1989 do sierpnia 1991 r. ustalone zostało wynagrodzenie zastępcze na podstawie kart wynagrodzeń i kart zasiłkowych J. J..
Po zażądaniu dokumentacji z Archiwum (...) Urzędu Wojewódzkiego w B. dotyczących Z. S. biegły ustalił, iż na podstawie oryginalnych kart wynagrodzeń i pełnej ewidencji płac, kart zasiłkowych odwołującego i jego współpracowników, po uwzględnieniu wynagrodzenia zastępczego za okresy zatrudnienia na budowie eksportowej biegły ustalił, iż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego najkorzystniejszy i ustalony z 10 lat kalendarzowych z okresu 1.01.1979 r. do 31.12.1988 r. wynosi 120,65% i jest nieznacznie wyższy od ustalonego w opinii na 120,63%, został obliczony w oparciu o szczegółowe zapisy oryginalnych kart wynagrodzeń i zasiłków a różnica nieznaczna powstała na skutek zmiany wynagrodzenia zastępczego Z. S. na wynagrodzenie J. J. za czas pracy na budowie eksportowej od 7.06.1987 do 31.12.1988 r.
Stanowisko swoje biegły podtrzymywał także w kolejnej opinii z dnia 25 stycznia 2013 r. i wyjaśnił, że wypłacona w 1983 r. premia w kwocie 3050 zł dotyczyła roku 1982 i zostało to potwierdzone adnotacją w karcie wynagrodzeń odwołującego za 1982 r. (opinia k-138 – 140 akt).
W opinii tej biegły szczegółowo wyjaśnił jakie składniki wynagrodzenia występują w rubrykach a oznaczone zostały skrótami oraz czy stanowi ona podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne.
Biegły wyjaśnił ponadto iż dodatek w wymiarze 1100 zł był wypłacany każdego miesiąca razem z płacą i był traktowany jako składnik, to należy uznać, iż był to składnik osobowego funduszu płac wypłacony razem z płacami podstawowymi.
W kwocie „razem” za 1981 r. i 1989 r. nie uwzględniono dopłaty za rozłąkę, ponieważ nie stanowiła podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne a dodatek zmianowy był wliczony w budownictwie do osobowego funduszu płac ponieważ był wypłacony jako dodatek tytułu pracy „na zmianie” – (...) pracowało w ruchu ciągłym i występowało zatrudnienie zmianowe i z tego tytułu był wypłacany dodatek zmianowy – wykazany w oddzielnej kolumnie i wypłacany systematycznie.
Ponieważ należał do osobowego funduszu płac tak jak inne dodatki np.: za wysługę lat stanowił podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.
Opinia biegłego, która stanowiła podstawę rozstrzygnięcia należy uznać za uzasadnioną. Została wydana na podstawie dokumentacji płacowej i zasiłkowej, oryginałów i poświadczonych kserokopii kart wynagrodzeń i zasiłkowej odwołującego i świadków – jest przekonywująca i zasługuje na uwzględnienie – zastrzeżenia organu rentowego były przedmiotem oceny biegłego, opinia była uzupełniana.
Mając na uwadze powyższe ustalenia, należało zmienić decyzję organu rentowego i z mocy art. 477¹⁴ § 2 kpc orzec jak w wyroku.