Uzasadnienie
Wnioskodawczyni R. B. wniosła o zniesienie współwłasności nieruchomości położonej w K. przy ul. (...) oznaczonej jako działka (...) o pow. 0,0456 ha, której współwłaścicielami są: wnioskodawczyni w 4/24 częściach, M. K. w 5/24 częściach, E. K. w 5/24 częściach, S. G. w 5/24 częściach i B. F. w 5/24 częściach, przez podział tej nieruchomości w naturze na dwie działki nr (...) o powierzchni 0,0238 ha zabudowanej dwukondygnacyjnym budynkiem mieszkalnym i przyznanie jej wnioskodawczyni oraz na działkę (...) o powierzchni 0,0218 ha zabudowana dwukondygnacyjnym budynkiem mieszkalnym, którą otrzymają uczestnicy postępowania w częściach równych.
Uczestnicy postępowania sprzeciwili się wnioskowi.
Sąd Rejonowy w Kaliszu postanowieniem z dnia 21 lutego 2014 r. zniósł współwłasność nieruchomości położonej w K. przy ul. (...) zapisanej w księdze wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Kaliszu, w ten sposób, że przyznał ja na wyłączna własność wnioskodawczyni R. B.. Zasądził również od wnioskodawczyni tytułem spłaty na rzecz uczestników postępowania: S. G. kwotę 25.000 zł, B. F. kwotę 25.000 zł, E. K. kwotę 25.000 zł i M. K. kwotę 20.000 zł i zasądzoną kwotę rozłożył na stosowne raty do końca 2016 r. Rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach:
Współwłasności nieruchomości położonej w K. przy ul. (...) oznaczonej jako działka (...) o pow. 0,0456 ha są: wnioskodawczyni w 4/24 częściach, M. K. w 5/24 częściach, E. K. w 5/24 częściach, S. G. w 5/24 częściach i B. F. w 5/24 częściach. Nieruchomość ta jest zapisana w księdze wieczystej (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Kaliszu. Nieruchomość ta może być podzielona zgodnie z projektem podziału przedstawionym przez biegłego Z. M. jednak pod warunkiem uzyskania pozytywnej opinii Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Nie można podzielić nieruchomości w sposób wskazany przez uczestników postępowania z uwagi na obowiązujące przepisy prawa.
Na rozprawie w dniu 18 lutego 2014 r. strony doszły do porozumienia i zgodziły się na przyznanie całej nieruchomości wnioskodawczyni ze stosowną spłata na rzecz uczestników wskazując wysokość spłat i wysokość i termin ich uiszczenia.
Sąd dokonał podziału zgodnie z wolą stron.
Apelację od tego rozstrzygnięcia wniosła wnioskodawczyni zaskarżając postanowienie w całości. Zarzuciła, że Sąd I instancji niedostatecznie rozeznał możliwości finansowe wnioskodawczyni, co uniemożliwia spłatę uczestników i czyni postanowienie niemożliwym do wykonania.
Uczestniczy wnieśli o oddalenie apelacji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Twierdzenia apelacji, że wnioskodawczyni wyraziła zgodę na sposób podziału oraz wskazaną w postanowieniu wysokość spłat i termin ich uiszczenia z uwagi na natarczywe nakłanianie jej przez uczestników postępowania i wywieranie na nią nacisków nie znajduje żadnego potwierdzenia w materialne dowodowym sprawy.
W polskim procesie cywilnym zasadą jest, że strona dowodzi swoich twierdzeń przed sądem I instancji. Wnioskodawczyni natomiast wykazuje swoja trudną sytuację majątkową dopiero w apelacji, co jest zabiegiem spóźnionym i dlatego Sąd Odwoławczy nie uwzględnił tych nowych faktów i dowodów zgodnie z art. 381 k.p.c.
Wobec zgodnego oświadczenia stron – wszystkich współwłaścicieli - co do sposobu podziału wspólnej nieruchomości, wysokości i terminu spłat Sąd I instancji obowiązany był dokonać podziału zgodnie z tym wnioskiem. Zgodnie z art. 622 § 2 k.p.c. gdy wszyscy współwłaściciele złożą zgodny wniosek co do sposobu zniesienia współwłasności, sąd wyda postanowienie odpowiadające treści wniosku.
Należy podkreślić, że zaproponowany przez strony sposób podziału nie jest sprzeczny z prawem zasadami współżycia ani nie narusza w sposób rażący interesu osób uprawnionych.
Okoliczność, że wnioskodawczyni po wydaniu orzeczenia przez Sąd I instancji zmieniła zdania co do sposobu podziału oraz wysokości i terminu spłat nie może S. podstawy uchylenia zaskarżonego postanowienia.
O kosztach Sąd orzekł zgodnie z art. 98 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem strona przegrywająca obowiązana jest zwrócić koszty przeciwnikowi. Jeżeli każdy z uczestników jest reprezentowany przez tego samego adwokata, to każdemu z uczestników należy się zwrot poniesionych przez niego kosztów (por. Andrzej Daczyński, Koszty postępowania cywilnego, Warszawa 2010 r., s. 225)
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 i 98 k.p.c., orzec jak w sentencji.