Uzasadnienie
Wyrokiem zaocznym z dnia 12 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie – w sprawie z powództwa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. przeciwko pozwanemu A. S. o zapłatę – zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 459,26 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP, od dnia 4 stycznia 2014 r. do dnia zapłaty (pkt1. wyroku), oddalił powództwo w pozostałej części (pkt 2. wyroku) oraz rozstrzygnął o kosztach procesu (pkt 3. wyroku) i o rygorze natychmiastowej wykonalności (pkt 4. wyroku).
Wyrok ten – apelacją z dnia 12 czerwca 2017 r. – powód zaskarżył w części, tj. w punkcie 2-gim oddalającym powództwo co do kwoty 490,21 zł. Apelujący zarzucił naruszenie art. 385¹ §1 KC a ponadto niewłaściwą ocenę dowodów, nierozpoznanie istoty sprawy, niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy i sprzeczność istotnych ustaleń Sadu z treścią zebranego w sprawie materiału. Wniósł on o zmianę zaskarżonego przez siebie wyroku i „przyznanie powództwa” w zaskarżonym zakresie oraz zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów procesu, według norm przepisanych za obie instancje, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przy uwzględnieniu kosztów postepowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja nie jest zasadna.
Sąd Okręgowy podziela ustalenia i wywody Sądu Rejonowego.
Wbrew twierdzeniu skarżącego nie zasługują na uwzględnienie zarzuty przedstawione w apelacji, a mianowicie zarzut naruszenia art. 339 § 2 k.p.c. oraz naruszenia art. 233 §1 k.p.c., którego dotyczą zarzuty związane z zasadami gromadzenia i oceny materiału dowodowego.
Sąd Okręgowy w całości akceptuje ustalenia i rozważania Sądu Rejonowego i uznaje je za własne. W myśl art. 233 § 1 k.p.c. sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału. Sąd Rejonowy wszechstronnie rozważył zebrany w tej sprawie materiał. Dodać jedynie należy, że ustalenia te zostały poczynione przy uwzględnieniu wiarygodności całości zaoferowanych przez powoda dowodów, co czyni zarzut wadliwej ich oceny całkowicie chybionym. Swoje twierdzenia Sąd I instancji przekonująco i należycie uzasadnił a ich treść jest zgodna z tymi dowodami.
Z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, Sąd Rejonowy zasadnie zasądził od pozwanego niespłaconą część pożyczki w kwocie 459,26 zł i oddalił powództwo w części obejmującej żądanie zapłaty opłaty wstępnej w kwocie 243,50 zł i opłaty za obsługę pożyczki w wysokości 230,51zł. Dokonując subsumcji ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie Sąd Rejonowy nie naruszył normy wyrażonej w art. 385¹ KC, a tym samym właściwie zastosował prawo materialne.
Akceptując stanowisko Sadu meritii szczegółowo zaprezentowane w uzasadnieniu skarżonego orzeczenia, należy jedynie dodać, iż nie ma racji apelujący twierdząc, że większe niż w umowach z bankiem koszty pożyczki usprawiedliwia interes gospodarczy pożyczkodawcy, jak i możliwość wyboru przez konsumenta miejsca zawarcia umowy. Oba argumenty powinny także uwzględniać proporcję interesu prawnego i ekonomicznego obu stron umowy, z tym zastrzeżeniem, że wynikające z jego realizacji prawa i obowiązki konsumenta w umowach z przedsiębiorcą muszą być kształtowane w sposób zgodny z dobrymi obyczajami. Tego zaś nie można dostrzec w zakwestionowanych postanowieniach zawartej przez strony umowy.
W tej sytuacji apelacja podlega oddaleniu (art. 385 k.p.c.).
SSO Janusz Roszewski