Uzasadnienie
Powód K. S. wniósł pozew przeciwko Towarzystwu (...) S.A. z siedzibą w W. o zasądzenie kwoty 48.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 grudnia 2014 r. i kosztami postępowania.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa.
Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 30 czerwca 2015 r. zasądził od pozwanego Towarzystwa (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na rzecz powoda K. S. kwotę 24.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 2 stycznia 2015 r. W pozostałym zakresie powództwo oddalił i orzekł o kosztach postepowania.
Apelację od tego rozstrzygnięcia złożył pozwany zaskarżając wyrok w punkcie 1 co do kwoty 16.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 2 stycznia 2015 r. do dnia zapłaty i w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Zarzucił naruszenie art. 448 k.c. przez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że odpowiednim i uzasadnionym rozmiarem krzywdy powoda po śmierci matki w dniu 2 lutego 2008 r. jest zadośćuczynienie w łącznej wysokości 36.000 zł. W oparciu o ten zarzut wniósł o stosowną zmianę wyroku przez zasądzenie kwoty 8.000 zł z odsetkami i korektę orzeczenia o kosztach postepowania.
Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804; orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1935 r., C III 680/34. Zb. Urz. 1936, poz. 379, z dnia 14 lutego 1938 r.., C II 21172/37, Przegląd Sądowy 1938, poz. 380 i z dnia 19 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., I CSK 147/05).
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że powód miał dobry i częsty kontakt z matką i stanowił z nią dobrze funkcjonującą rodzinę. Po śmierci matki powód zaczął chorować. Matka była wsparciem dla powoda w trudnych sprawach życiowych, a także okazywała mu niejednokrotnie wsparcie finansowe. Powód stracił matkę w sposób nagły i w traumatycznych okolicznościach. Z uwagi na to,. że był już osoba dojrzałą łatwiej poradził sobie z żałoba. Nie musiał korzystać z pomocy specjalistów.
Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy ustalił te okoliczności i w oparciu o nie dokonał prawidłowej oceny, że kwota 36.000 zł jest kwota odpowiedniego zadośćuczynienia za krzywdę jaka spotkała go w wyniku śmierci matki
Należy podkreślić, że przyznane zadośćuczynienie ma pełnić funkcję kompensacyjną. Wysokość kwoty zadośćuczynienie w żadnym wypadku nie może zależeć od ilości osób, które doznały krzywdę w wyniku określonego zdarzenia szkodzącego. Sąd Najwyższy w szeregu orzeczeniach podkreślał indywidualny charakter zadośćuczynienia, jak również to, że nie może być ono symboliczne i jego niska wysokość nie może deprecjonować dobra podlegającego ochronie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c., orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 989 k.p.c.