Uzasadnienie
Ł. W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w pozwie skierowanym przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W., domagał się zasądzenia kwoty 54.180 zł z tytułu zadośćuczynienia za krzywdę doznaną na skutek śmierci jego ojca J. W. w wyniku wypadku drogowego z dnia 1 listopada 2001 r. z ustawowymi odsetkami od dnia 10 listopada 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. oraz orzeczenie o kosztach procesu, w tym o kosztach zastępstwa procesowego.
Strona pozwana odpowiadając na pozew, domagała się oddalenia powództwa i zasądzenia kosztów procesu kwestionując doznanie przez stronę powodową szkody niemajątkowej oraz wysokość zadośćuczynienia dochodzona przez powodów.
Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 21 lipca 2016 r. zasądził od pozwanego (...) S.A z siedziba w W. na rzecz powoda Ł. W. kwotę 27.500 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10 listopada 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty. Oddalił powództwo w pozostałym zakresie i orzekł o kosztach postępowania.
Apelację od tego rozstrzygnięcia złożył powód zaskarżając wyrok w części dotyczącej oddalonego powództwa co do kwoty 5.400 zł z odsetkami od 10.11.2015 r. oraz w części dotyczącej kosztów postepowania.
Zarzucił sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału przez dokonanie nieprecyzyjnych ustaleń w zakresie wypłaconego przez pozwanego na etapie postępowania likwidacyjnego zadośćuczynienia przez stwierdzenie, że decyzją z dnia 09 listopada 2015 r. pozwany przyznał powodowi kwotę 18.000 zł tytułu zadośćuczynienia, przyjmując 30% przyczynienia się poszkodowanego – ojca powoda, z którego to stwierdzenia nie wynika czy kwota 18.000 zł uwzględnia czy nieuwzględnia 30% przyczynienia, podczas gdy z decyzji pozwanego z dnia z dnia 9 listopada 2015 r. jasno wynika, że pozwany przyznał powodowi kwotę 18.000 zł, którą pomniejszył o 30% z uwagi na przyczynienie się ojca powoda, i w związku z tym wypłacił powodowi kwotę 12.600 zł. W konsekwencji Sąd I instancji przy obliczaniu należnej powodowi kwoty wadliwie przyjął, że pozwany wypłacił powodowi kwotę 18.000 zł zamiast kwoty 12.600 zł.
Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie dodatkowej kwoty 5.400 zł ze stosownymi odsetkami i zasądzenie kosztów postepowania za obie instancje.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy trafnie ustalił, że Ł. W. tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w wyniku śmierci ojca przysługuje zadośćuczynienie w wysokości 65.000 zł. Prawidłowo też przyjął – co nie było sporne – że zmarły ojciec powoda przyczynił się do powstania szkody w 30%.
Ponadto wskazał, że obliczając wysokości przysługującego stronie powodowej zadośćuczynienia należy najpierw zmniejszyć odpowiednio obowiązek naprawienia szkody w oparciu o ustalony stopień przyczynienia, po czym od tak ustalonej sumy odliczyć świadczenie już wcześniej przyznane. Trafnie w tym zakresie powołał się na uchwałę Sądu najwyższego - zasada prawna – z dnia 9 marca 1974 r., III CZP 75/73).
Sąd I instancji jedynie błędnie przyjął, że pozwany wypłacił powodowi kwotę 18.000 zł, gdy w rzeczywistości kwotę taką przyznał ale pomniejszył ją o stopień przyczynienia i wypłacił świadczenie w wysokości 12.600 zł, co wynika z pisma (...) S.A. w L. z dnia 10.11.2015 r.
Należało więc dokonać prawidłowego obliczenia należnej powodowi kwoty. Wysokość należnego zadośćuczynienia wynosi 65.000 zł. Kwotę tę należy pomniejszyć o 30% przyczynienie się zmarłego do wypadku, czyli o kwotę 19.500 zł. Po tej operacji należna powodowi kwota zadośćuczynienia to 45.500 zł. Jednak powód otrzymał już od pozwanego kwotę 12.600 zł (nie jak ustalił Sąd I instancji 18.000 zł) i dlatego należało zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 32.900 zł. Różnica wynosi 5400 zł.
Przy takim rozstrzygnięciu powód wygrywa proces w 60% i proporcja ta musi znaleźć swoje odzwierciedlenia przy rozliczeniu kosztów postepowania. Powodowi należy się więc zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 1440 zł. Punkty IV i V wyroku nie zostały zaskarżone więc ich korekta nie jest możliwa.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 386 k.p.c. orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 k.p.c.
Wojciech Vogt Jacek Chmura Barbara Mokras