Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy w Pleszewie zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.427,53 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 6 grudnia 2014 r. do dnia zapłaty, oddalając powództwo w pozostałym zakresie i orzekając o kosztach postępowania.
Apelację od powyższego orzeczenia wniósł powód (...) (...) (...) z siedzibą w W..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy podstawę prawną rozstrzygnięcia w zakresie dochodzonego pozwem roszczenia stanowi art. 509 §1 k.c.
Odnosząc się do zarzutów apelacji nie sposób przyjąć, iż Sąd I instancji dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego naruszył, czy też przekroczył dyspozycję art. 233 § 1 k.p.c.
Ponadto podkreślenia wymaga, że skarżący wydaje się nie zauważać, że w myśl art. 505¹¹§ 1 k.p.c. co do zasady w postępowaniu prowadzonym w trybie uproszonym Sąd
II instancji nie przeprowadza postępowania dowodowego z wyjątkiem dowodu z dokumentu, wyjątkowo zaś w razie wykrycia. W swych wywodach apelujący pominął również brzmienie §2 tego przepisu ze ograniczenie to nie ma zastosowania jedynie w przypadku gdy apelacja została oparta na później wykrytych okolicznościach faktycznych lub środkach dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać przed sądem pierwszej instancji.
Taka sytuacja z całą pewnością nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga, że strona powodowa powołała się na dowód załączony do pozwu w postaci wykazu wierzytelności, stanowiącego załącznik nr 5 do umowy przelewu wierzytelności z dnia 27 czerwca 2014 r. (k. 103), jednak mimo reprezentowania powoda przez profesjonalnego pełnomocnika dowód ten przedstawiony został w postaci nieczytelnej a zatem uniemożliwiającej jego uwzględnienie w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy.
W tym stanie faktycznym argument apelującego, iż konieczność powołania tego dowodu pojawiła się dopiero po zapoznaniu się z uzasadnieniem wyroku Sądu I instancji nie mógł zostać uznany za wiarygodny. Z przytoczonych powodów nie sposób również uznać, iż zestawienie to ponownie załączone do akt jako załącznik do apelacji (k. 103), tym razem w innej wersji, stanowi nowy dowód w niniejszym postępowaniu.
Analiza materiału dowodowego zebranego w aktach niniejszej sprawy doprowadziła do podzielenia przez Sąd Okręgowy stanowiska i rozważań Sądu Rejonowego, iż powód mimo takiego obowiązku nie wykazał całości dochodzonego roszczenia (art. 6 k.c.). Powód reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika, i tym bardziej powinien w sposób jasny, nie budzący wątpliwości i umożliwiający sądowi weryfikację dokonanych wyliczeń, wykazać wszystkie elementy składające się na całość dochodzonego roszczenia.
W zakresie prawa procesowego podstawą rozstrzygnięcia był art. 385 k.p.c., który pozwala sądowi oddalić apelację w razie jej bezzasadności i art. 505¹⁰ § 1 k.p.c., który nakazuje sądowi rozpoznać apelację w składzie jednego sędziego. Zgodnie zaś z art. 505¹³ § 2 k.p.c. jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
SSO Janusz Roszewski