Uzasadnienie
Powód D. K. wniósł pozew przeciwko pozwanemu (...) S.A. w S. o zapłatę kwoty 20.000 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami postępowania. Powód wniósł także o ustalenie odpowiedzialności pozwanego za skutki wypadku z dnia 2 sierpnia 2011 na przyszłość. W trakcie procesu powód rozszerzył żądanie pozwu o kwotę 15.000 zł., domagając się tym samym zasądzenia kwoty 35.000 zł, tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów.
Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 19 czerwca 2015 r. zasądził od pozwanego (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w S. (dawniej (...) S.A. z siedzibą w S.) na rzecz D. K. 25.000,00 złotych kwotę /dwadzieścia pięć tysięcy 00/100/ złotych, z ustawowymi odsetkami od kwot: 20.000,00 złotych od dnia 21 października 2011 roku do dnia zapłaty, 5.000,00 złotych od dnia 13 marca 2015 r. Ustalił, odpowiedzialność pozwanego (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w S. (dawniej (...) S.A. z siedzibą w S.) za skutki wypadku z dnia 3 sierpnia 2011 roku, jakie mogą wystąpić u powoda D. K. w przyszłości i orzekł o kosztach postepowania.
Apelację od tego rozstrzygnięcia złożył pozwany zaskarżając punkty: III, IV i V. Zarzucił:
⚫ naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na treść wyroku przez ustalenie, że u powoda mogą wystąpić nowe obrażenia ciała będące skutkiem wypadku z dnia 3 sierpnia 2011 r. i uzasadniające ustalenie odpowiedzialności pozwanej na przyszłość, gdy tymczasem biegli stwierdzili, że powód nie wymaga dalszego leczenia w związku z wypadkiem natomiast skutki wypadku nie rzutują na aktywność życiową i zawodową powoda zatem nie może dojść do ujawnienia dalszych obrażeń ciała uzasadniających ustalenie odpowiedzialności pozwanej w przyszłość i naruszenie art. 100 oraz 98 k.p.c. przez nierozdzielenie stosunkowe kosztów procesu,
⚫ naruszenie art. 6 k.c. przez przyjęcie, że powód wykazał, że mogą nastąpić u niego dalsze skutki wypadku w przyszłości.
W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i zasądzenie kosztów procesu.
Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja jest częściowo zasadna.
Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804; orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1935 r., C III 680/34. Zb. Urz. 1936, poz. 379, z dnia 14 lutego 1938 r.., C II 21172/37, Przegląd Sądowy 1938, poz. 380 i z dnia 19 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., I CSK 147/05).
Sąd ustalił, że obecnie przed powodem nie ma perspektyw dalszego leczenia, czy też operacji, to jednak istnieje niepewność, co do powstania w przyszłości negatywnych konsekwencji doznanego urazu, co w świetle długotrwałego dotychczasowego procesu lecenia powoda jest uzasadnione.
Przedmiotowa ocena Sadu, że długotrwały proces leczenia mógłby wskazywać na możliwość wystąpienia dalszych skutków wypadku w przyszłości jest dowolna i nie poparta wypowiedziami specjalistów. Sama długość, czy trudność z jaką powód powracał do zdrowia nie implikuje wniosku, że w przyszłości należy spodziewać się dalszych skutków wypadku. Przedmiotowa ocena należy do wiedzy specjalistycznej a z żadnej opinii biegłego, czy też dokumentacji lekarskiej nie sposób takiego wniosku wyprowadzić. Zgodnie zaś z art. 6 k.c. ciężar dowodu faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Brak dowodu w tym zakresie skutkuje niemożnością ustalenia istnienia odpowiedzialności za dalsze skutki wypadku mogące powstać w przyszłości. Należało więc uchylić punkt III zaskarżonego wyroku.
W pozostałej części apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd bowiem prawidłowo rozliczył koszty procesu zgodnie z regułą, że w wypadku gdy zakres roszczenia zależy od oceny sądu można nałożyć na drugą stronę całość kosztów procesu (art. 100 k.p.c).
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 i 386 k.p.c., orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 k.p.c.