Uzasadnienie
Powódka H. D. wniosła o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. na swoją rzecz kwoty 18.000 zł tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia 24 czerwca 2012r., kwoty;.183,59 zł tytułem odszkodowania z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. Powódka wniosła ponadto o zwolnienie jej od kosztów sądowych
Pozwany (...) S.A -, obecnie (...) S.A., wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. Pozwany wypłacił powódce z tytułu zadośćuczynienia łącznie kwotę 22.000 zł.
Powódka w piśmie procesowym z dnia 23 września 2014r. rozszerzyła żądanie pozwu w zakresie zadośćuczynienia o kwotę 25.000 zł, w zakresie odszkodowania o kwotę 9.613,26 zł, a ponadto wniosła o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwoty 856,35 zł tytułem miesięcznej renty wyrównawczej płatnej do dziesiątego dnia miesiąca począwszy od września 2014r.
Sąd Rejonowy w Kaliszu wyrokiem z dnia 28 lipca 2015 r. zasądził od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w S. na rzecz powódki H. D. kwotę 44.246,60 zł. (czterdzieści cztery tysiące dwieście czterdzieści sześć złotych 60/100) z ustawowymi odsetkami od kwot:
- - 18.000 zł. od dnia 24.06.2012r. do dnia zapłaty
- - 1.246,60 zł. od dnia 29.11.2013r. do dnia zapłaty
- - 25.000 zł. od dnia 23.09.2014r. do dnia zapłaty.
Oddalił powództwo w pozostałym zakresie i orzekł o kosztach postępowania.
Apelację do tego rozstrzygnięcia złożyła powódka zaskarżając wyrok w części, tj. w punkcie II w zakresie w jakim Sąd I Instancji oddalił żądanie powódki zapłaty odszkodowania z tytułu utraconych dochodów w zakresie kwoty 14.550 zł oraz w zakresie jakim Sąd oddalił żądanie powódki przyznania renty w kwocie 856,35 zł miesięcznie od września 2014 r. i na przyszłość.
Zarzuciła naruszenie przepisów postepowania, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:
- - art. 328 § 2 k.p.c., polegające na niewskazaniu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dowodów, na których Sąd się oparł, rozstrzygając, że niezasadne jest żądanie przyznania powódce odszkodowania z tytułu utraconych dochodów ponad kwotę 1246,60 zł,
- - art. 233 k.p.c. polegające na wyprowadzeniu z materiału dowodowego, wniosków z niego niewynikających, a mianowicie faktu, że Zespół Szkolno-Przedszkolny w K. uległ z dniem 31 sierpnia 2012 r. likwidacji, podczas gdy niniejsza placówka została jedynie przekształcona, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że powódka nie miała szans na zatrudnienie po tym okresie,
- - art. 232 k.p.c. poprzez przyjęcie, że powódka nie wywiązała się z obowiązku udowodnienia okoliczności, z której wywodzi skutki prawne, iż po 31.08.2012 r. miała możliwość podjęcia zatrudnienia, podczas gdy powódka zaoferowała dowód w postaci oświadczenia potwierdzonego że przez dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w K. wskazującego, że umowa o pracę nie została przedłużona z uwagi na niezdolność do pracy powódki.
W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę orzeczenia w zaskarżonej części i zasądzenie kosztów postepowania.
Ponadto powódka zaskarżyła rozstrzygnięcie o kosztach postępowania domagając się zasądzenia od pozwanego dodatkowej kwoty 1.244 zł.
Pozwana wniosła o oddalenie apelacji i zażalenia i zasądzenie kosztów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804; orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1935 r., C III 680/34. Zb. Urz. 1936, poz. 379, z dnia 14 lutego 1938 r.., C II 21172/37, Przegląd Sądowy 1938, poz. 380 i z dnia 19 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., I CSK 147/05).
Wbrew zarzutom zawartym w apelacji Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazał dowody na jakich się oparł i przyczyny dla których dowodom przeciwnym odmówił wiarygodności. Dokonana przez Sąd ocena dowodów jest prawidłowa i mieści się w granicach zastrzeżonej dla sadów zasady swobodnej oceny dowodów.
Sąd oparł swoje ustalenia między innymi na zaświadczeniu Zespołu Szkół w R. Przedłożone zaświadczenie wójta S. J. z dnia 9 września 2015 r. mówiące o reorganizacji jednostki nie stanowi nawet uprawdopodobnienia, że powódka byłaby po reorganizacji zatrudniona w tej jednostce i na jakich warunkach. Tym bardziej, że poprzednio powódka była zatrudniona na czas określony.
Odnośnie zażalenia na rozstrzygnięcie o kosztach postepowania należy stwierdzić, że wartość przedmiotu spory w niniejszej sprawie wynosiła 69.073,05 zł (kwota 43.000 zł tytułem zadośćuczynienia, 15.796,85 zł tytułem odszkodowania i 10.276,20 zł jako wartość renta na przyszłość). Sąd natomiast uwzględnił powództwo co do kwoty 44.246,60 zł. Powódka wygrała więc proces w 64 %. Powódka poniosła koszty:
⚫ opłatę od pozwu – 1210 zł,
⚫ opłatę skarbowa - 34 zł,
⚫ zaliczka – 700 zł
⚫ koszty zastępstwa zgodnie z § 4 pkt. 2 rozporządzenia MS z dni 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie – 2400 zł
Łącznie koszty wyniosły 4.344 zł
Pozwana poniosła koszty w wysokości 2.400 zł
Łączna wysokość kosztów wynosi 6.744 zł z tego pozwana powinna ponieść 64% kosztów, czyli 4.316 zł. Należy się więc zwrot od pozwanej na rzecz powódki kwoty 1.916,16 zł. Sąd jednak obciążył jeszcze pozwanego opłata od części rozszerzonego powództwa i w 36% opłatę tę powinna ponieść powódka, czyli 796,18 zł. powódce należy się więc od pozwanego kwota 119,98 zł. Rozstrzygnięcie więc o kosztach mimo braku należytego uzasadnienia odpowiada prawu i dlatego zażalenie podlega oddaleniu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c. orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 k.p.c.
Barbara Mokras Wojciech Vogt Marian Raszewski