Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 590,42 zł tytułem należności głównej oraz kwotę 210 zł tytułem kosztów procesu zastrzegając, iż powódka za te zobowiązania odpowiada solidarnie z P. C..
Apelację od powyższego orzeczenia wniosła pozwana R. C..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia w zakresie dochodzonego pozwem roszczenia stanowi art. 693 § 1 i § 2 k.c.
Wskazać należy, iż zarówno pozwana R. C., jak i pozwany P. C., który z resztą nie kwestionował swojego zobowiązania wobec powoda, byli stroną umowy dzierżawy, która stanowi podstawę roszczenia powoda w niniejszej sprawie. Tym samym oboje pozwani, a nie tylko jak twierdzi apelująca P. C., odpowiadają za zaległości czynszowe wynikające z umowy zawartej w dniu 22 października 2002 r. (umowa k. 7 – 9). Na okoliczność tę nie mają wpływu, twierdzenia apelującej, iż wezwania do zapłaty doręczane były jedynie P. C. gdyż z umowy dzierżawy wynika obowiązek uiszczenia rocznego czynszu dzierżawnego z góry do 30 czerwca danego roku (§ 4 ust. 2 umowy dzierżawy k. 7). W konsekwencji też skoro pozwani nie uiścili czynszu za rok 2011 odsetki należne powodowi zasądzono na podstawie art. 481 k.c. od 1 lipca 2011 r. do dnia zapłaty.
W zakresie prawa procesowego podstawą rozstrzygnięcia był art. 385 k.p.c., który pozwala sądowi oddalić apelację w razie jej bezzasadności i art. 505¹⁰ § 1 k.p.c., który nakazuje sądowi rozpoznać apelację w składzie jednego sędziego. Zgodnie zaś z art. 505¹³ § 2 k.p.c. jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.