Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lipca 2016 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek A. W. o zmianę adwokata z urzędu.
W uzasadnieniu wskazano, iż pozwana, mimo wezwania nie podała żadnych okoliczności uzasadniających wniosek, w tym w szczególności przyczyn, które uzasadniałyby zmianę osoby ustanowionego adwokata.
Zażalenie na powyższe orzeczenie złożyła pozwana wskazując, że podtrzymuje stanowisko zawarte w poprzednim piśmie procesowym z dnia 5 lipca 2016 r.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie podlegało odrzuceniu.
Analizując materiał zebrany w aktach niniejszej sprawy wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy ustanowił dla pozwanej adwokata z urzędu, którego uchwałą z dnia 10 maja 2016 r. wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka. W dniu 8 czerwca 2016 pozwana wniosła do Sądu Rejonowego pismo, w którym wskazała, iż nie wyraża zgody na reprezentowanie jej interesów przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika - adwokata A. G. i domaga się „powołania innego adwokata” (k. 53).
Z uwagi na lakoniczność i niejednoznaczność wniosku, mocą zarządzenia z dnia 9 czerwca 2016 r., pozwana została wezwana o „sprecyzowanie wniosku, w szczególności przez podanie czy pozwana wypowiada pełnomocnictwo adw. A. G. w terminie 7 dni od wezwania pod rygorem przyjęcia, iż stanowisko zawarte w tym piśmie stanowi wypowiedzenie wobec adw. A. G. ” (k. 55). Wezwanie doręczone zostało pozwanej w dniu 1 lipca 2016 r. (k. 66). W odpowiedzi, pismem wniesionym w dniu 5 lipca 2016 r. pozwana wskazała, iż wnosi o powołanie innego adwokata i informuje, że ma swoje powody, dla których nie chce aby wyznaczony z urzędu pełnomocnik ją reprezentował.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, wskazania wymaga, iż art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c. przewiduje możliwość zaskarżenia postanowienia o odwołaniu pełnomocnika z urzędu. W tej kategorii z cała pewnością nie mieści się zaskarżone orzeczenie (por. M. Manowska Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz do art. 118, t. I wyd. III, publ. Lex).
Tym samym nawet błędne pouczenie pozwanej o przysługującym jej środku zaskarżenia nie zmienia faktu, iż w myśl obowiązujących przepisów prawa przedmiotowe zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.