Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2016 r. Sąd Rejonowy w Pleszewie odrzucił zażalenie J. G. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 3 września 2014 r. z uwagi na złożenie go z przekroczeniem ustawowego terminu.
W uzasadnieniu wskazano, powołując się na brzmienie art. 394 § 2 k.p.c., iż wprawdzie skarżący w ustawowym terminie do złożenia zażalenia wystąpił z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, jednak ta czynność procesowa nie spowodowała przerwania czy też zniweczenia biegu terminu do wniesienie zażalenia, które złożone powinno być w terminie tygodnia liczonego od dnia doręczenia postanowienia. Z tych przyczyn zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł dłużnik J. G. domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zarzucono, iż Sąd Rejonowy nie jest uprawniony do rozstrzygania w przedmiocie zażaleń. Skarżący wskazał nadto, iż z uwagi na przebywanie w zakładzie karnym nie jest w stanie samodzielnie bronić swoich praw.
Sąd Okręgowy, zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 września 2014 r., Sąd Rejonowy oddalił skargę J. G. na czynność Komornika Sądowego z dnia 30 czerwca 2014 r. w sprawie sygn. akt Km 772/11. Odpis tego postanowienia wraz z jego uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 16 września 2014 r. (z.p.o. k. 19).
Tego dnia zatem rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do złożenia zażalenia, który bezskutecznie upłynął 23 września 2014 r. Podzielić przy tym należy stanowisko Sądu Rejonowego, iż złożenie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia zażalenia w niniejszej sprawie, gdyż zaskarżone postanowienie nie mieści się w kategorii orzeczeń wskazanych w art. 124 k.p.c.
W konsekwencji Sąd Rejonowy odrzucając przedmiotowe zażalenie wypełnił nałożony na Sąd I instancji obowiązek wstępnego badania środka zaskarżenia, wynikający z dyspozycji art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Regulacja ta nakłada na Sąd I instancji obowiązek kontynuacji postępowania na tzw. etapie międzyinstancyjnym, którego celem jest usunięcie braków zażalenia, zarówno tych o charakterze formalnym, jak i fiskalnym.
Tym samym nie ma żadnych podstaw do uwzględnienia zarzutu zażalenia, iż Sąd Rejonowy nie posiada uprawnień do „rozpoznawania zażalenia”.
Z tych przyczyn Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski