Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 lutego 2014 r. odwołująca I. S. cofnęła Odwołanie.
W myśl przepisu art. 355 § 1 k.p.c. sąd umorzy postępowanie, jeżeli powód, ze skutkiem prawnym, cofnął pozew. W sprawach z ubezpieczenia społecznego środkiem procesowym, wszczynającym postępowanie sądowe, jest odwołanie od decyzji organu rentowego. Z tej przyczyny cofnięcie odwołania wywołuje te same skutki co cofnięcie pozwu.
Z uwagi na charakter postępowania w sprawach z ubezpieczenia społecznego, jako postępowania odwoławczego od decyzji organu rentowego, cofnięcie odwołania zawiera w sobie również zrzeczenie się roszczenia, albowiem czynność strony wskazuje na rezygnację z sądowej kontroli wydanej przez organ rentowy decyzji. Z tej przyczyny po umorzeniu postępowania nie jest możliwa ponowna kontrola badanej wcześniej decyzji z uwagi na konieczność dochowania terminu miesięcznego do złożenia odwołania.
W myśl przepisu art. 203 § 4 k.p.c. i art. 469 k.p.c. sąd uzna cofnięcie pozwu za niedopuszczalne w sytuacji, gdy czynność ta jest sprzeczna z prawem, z zasadami współżycia społecznego, zmierza do obejścia prawa, albo narusza słuszny interes osoby ubezpieczonej. Powyższe przypadki nie mają miejsca w niniejszej sprawie, gdyż czynność podjęta została w warunkach swobodnego wyboru i świadomości co do ostatecznego skutku jakim stanie się uprawomocnienie decyzji odmawiającej przyznania prawa do wnioskowanej emerytury.
W tych warunkach orzec należało jak w sentencji.