Uzasadnienie
Decyzją z dnia 15.02.2021 r. znak (...) organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. ustalił co do odwołującej H. S., iż zostało pobrane nienależne świadczenie za okres od 01.10.2019 r. do 31.07.2020 r. r. w kwocie 5029,00 zł z tytułu pobrania świadczenie uzupełniającego po zmarłym J. S. za okres 01.10.2019 r. do 31.07.2020 r. i emerytury w łącznej kwocie 5029,00 zł
Od powyższej decyzji odwołanie złożyła H. S., domagając się jej zmiany i ustalania, iż nie jest zobowiązana do zwrotu kwoty 5029,00 zł.
Decyzją z dni 15.02.2021 r. znak (...) organ rentowy przyznał H. S. niezrealizowane świadczenie po J. S. w postaci emerytury za lipiec 2020 r., natomiast odmówił przyznania niezrealizowanego świadczenia w postaci świadczenia uzupełniającego. Na poczet kwoty niezrealizowanego świadczenia 1429,91 zł zaliczono kwotę 1225.91 zł. Jednocześnie odmówiono przyznania jako niezrealizowanego świadczenia uzupełniającego.
Odwołująca domaga się przyznania jako niezrealizowanego świadczenia, świadczenia uzupełniającego za okres od 01.10.2019 r. do 30.06.2020 r.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołanie.
Sąd ustalił i zważył co następuje.
J. S. pobierał emeryturę. Zmarł dnia 02.07.2020 r.
W lipcu 2020 r. został złożony wniosek o niezrealizowane świadczenie po J. S.. W piśmie z dnia 21.09.2020 r. H. S. została wezwana do zwrotu pobranego po J. S., świadczenia w kwocie 6254,91 zł w postaci emerytury za lipiec 2020 r. i świadczenia uzupełniającego. Następnie na poczet tej kwoty zaliczono odwołującej niezrealizowane świadczenie w postaci emerytury za lipiec 2020 r. Stąd pozostała do zwrotu głównie kwota świadczenia uzupełniającego za okres od 01.10.2019 r. do 30.06.2020 r.
We wrześniu 2019 r. J. S. złożył wniosek o świadczenie uzupełniające. Co do J. S. ustalono niezdolność do samodzielnej egzystencji w trakcie badania w marcu 2020 r. W dniu 15 czerwca 2020 r. wydana została decyzja o przyznaniu J. S. świadczenia uzupełniającego za okres od 01.10.2019 r. do 30.06.2020 r. Świadczenie zostało przekazane dla J. S. już po jego śmieci i pobrała je żona J. H. S..
Zgodnie z art. 7 ust 1 punkt 1 ustawy z dnia 31.07.2019 r. o świadczeniach uzupełniających dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1622) w sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie, dotyczących postępowania w sprawie świadczenia uzupełniającego, wypłaty tego świadczenia oraz wydawania orzeczeń, o których mowa w art. 2 ust 1 stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS z wyjątkiem art. 136 tej ustawy. W myśl art. 8 ust 1 ustawy osoba, która pobrała nienależne świadczenie uzupełniające, jest obowiązana do jego zwrotu. Zgodnie z art. 8 ust 2 punkt 5 ustawy za nienależnie pobrane świadczenia uważa się świadczenia wypłacone innej osobie, niż osoba, która została wskazana w decyzji przyznającej świadczenie, z przyczyn niezależnych od organu właściwego.
Co do świadczenia uzupełniającego dla J. S. za okres od 01.10.2019 r. do 30.06.2020 r. nie może ono stanowić niezrealizowanego świadczenia w myśl art. 136 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, gdyż stosowanie tego przepisu zostało wyraźnie wyłączone cytowanymi wyżej przepisami o świadczeniu uzupełniającym.
Co do różnicy emerytury i świadczenia niezrealizowanego w postaci emerytury za lipiec 2020 r. zastosowanie mają przepisy o niezrealizowanym świadczeniu, stąd takie świadczenie na stosowny wniosek przyznano. Natomiast różnica wysokości emerytury i niezrealizowanego świadczenia stanowi świadczenie nienależne podlegające zwrotowi.
Zgodnie z art. 138 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2020r. poz. 53 ze zmianami) osoba, która pobrała nienależne świadczenia zobowiązana jest do ich zwrotu i to za okres 3 lat wstecz w sytuacji nie powiadomienia organu o okolicznościach powodujących ustanie, zawieszenie, wstrzymanie prawa do świadczeń, a za okres roku, gdy takie powiadomienie nastąpiło. Za kwoty nienależnie pobranych świadczeń uważa się świadczenia wypłacone osobie innej niż wskazana w decyzji organu, z przyczyn niezależnych od organu.
Odwołanie w zakresie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w postaci świadczenia uzupełniającego za okres od 01.10.2019 r. do 31.06.2020 r. i różnicy w wysokości emerytury i niezrealizowanego świadczenia za lipiec 2020 r. jako bezzasadne podlegało oddaleniu w myśl art. 477¹⁴§ 1 kpc.
Zdaniem Sądu organ rentowy powinien rozpatrzyć żądanie odwołującej po myśli art. 138 ust 6 ustawy o emeryturach i rentach z FUS odstąpienia od żądania zwrotu nienależnych świadczeń uzupełniających, gdyż świadczenia te dotyczyły okresu, gdy J. S. żył, postępowanie w sprawie trwało 9 miesięcy, decyzja została wydana także za życia J. S., a jedynie pieniądze przekazano za cały dziewięciomiesięczny okres po jego śmierci.
SSO Marzena Głuchowska