Uzasadnienie
Decyzją z dnia 20.03.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w O. ustalił A. K. kapitał początkowy na dzień 01.01.1999 r., ale przy ustaleniu jego wartości m.in. nie uwzględniono do podstawy wymiaru składek za rok 1993 kwoty 433.200,00 zł., wypłaconej z tytułu zasiłku chorobowego za okres od 18 do 22 stycznia 1993 r., uznając, że zasiłek ten był świadczeniem nienależnie pobranym, skoro była wówczas zatrudniona u dwóch pracodawców i będąc niezdolną do pracy u jednego z nich pobrała zasiłek, a u drugiego świadczyła pracę.
Odwołanie od tej decyzji wniosła do Sądu A. K. domagając się uwzględnienia przy obliczaniu wysokości kapitału początkowego kwoty 433.000,00 zł z tytułu zasiłku chorobowego podnosząc, że u drugiego z pracodawców była zatrudniona tylko na ½ etatu i czas jej choroby w 1993 r. przypadał w dni, które byłyby dla niej i tak wolne od pracy u tego pracodawcy. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.
Sąd ustalił i zważył co następuje
Zgodnie z art..173 ust. 1ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U.162 poz. 1118 ze zm.) dla ubezpieczonych urodzonych po 31.12.1948 r., którzy przed wejściem w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek, ustala się kapitał początkowy. Jak wynika z art.174 ust. 2 i 3 jego wysokość uzależniona jest od ilości udowodnionych okresów składkowych i nieskładkowych, a wysokość podstawy wymiaru składek oblicza się na zasadach określonych w art.15, 16, 17 ust.1 i 3 oraz art.18 cyt. ustawy. Oznacza to, że kwoty pobranych w danym roku zasiłków chorobowych podlegają doliczeniu do podstawy wymiaru składek za dany rok brany pod uwagę przy wyliczaniu podstawy wymiaru kapitału początkowego (art.15 ust.3 cyt ustawy).
A. K. bezsprzecznie pobrała zasiłek chorobowy za okres 18-22 stycznia 1993 r. W tym czasie była zatrudniona u dwóch pracodawców: w Szkole Podstawowej nr. (...) w O. i (...). Poza sporem jest również i to, że odwołująca się nie została formalnie pozbawiona prawa do zasiłku chorobowego, skoro nie została wydana decyzja administracyjna orzekająca o utracie prawa do tego zasiłku.
W ocenie Sądu nie można po wielu latach, i to bez prowadzenia jakichkolwiek ustaleń co do okoliczności faktycznych i przyczyny pobrania zasiłku tylko u jednego z pracodawców, oceniać sytuacji odwołującej przez pryzmat pobrania nienależnego świadczenia.
Aby pozbawić odwołującą się prawa do zasiłku chorobowego organ rentowy musiały wykazać spełnienie jednej z przesłanek powodujących utratę prawa do zasiłku orzekając o tym w formie decyzji podlegającej zaskarżeniu do sądu, tak by odwołująca się mogła wykazywać swoje racje w postępowaniu odwoławczym.
Ponadto należy zauważyć, że zasiłek chorobowy dotyczył tylko 5 dni, zatem wiarę dać można odwołującej się, że w tym czasie nie świadczyłaby i tak pracy u drugiego z pracodawców, zatem nie było potrzeby wystąpienia wówczas o zasiłek chorobowy z obu źródeł.
W tej sytuacji, zdaniem Sądu nie ma żadnych powodów aby pomijać przy ustalaniu wysokości kapitału początkowego z podstawy wymiaru składek za rok 1993 kwoty 433.000,00zł wypłaconego zasiłku chorobowego.
Zaskarżona decyzja podlegała wiec zmianie i zgodnie z art. 477¹⁴ § 2 k.p.c. orzeczono jak w wyroku.