Uzasadnienie
Decyzją z dnia 9 lipca 2014 roku, począwszy od dnia 1 czerwca 2014 roku, to jest od miesiąca, w którym wnioskodawca S. L. złożył wniosek o podjęcie wypłaty emerytury w związku z rozwiązaniem stosunku pracy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w O., ustalił wysokość i podjął wypłatę dla wnioskodawcy emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł S. L. podnosząc w odwołaniu, iż we wcześniejszej decyzji z dnia 26 maja 2014 roku organ rentowy ustalił prawo do emerytury a skoro rozwiązanie stosunku pracy z dniem 30 maja 2014 r. i złożenie wniosku o podjęcie wypłaty świadczenia nastąpiło przed uprawomocnieniem się powyższej decyzji to podjęcie wypłaty świadczenia winno nastąpić z dniem 31 maja 2014 r. Z taką argumentacją odwołujący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i podjęcie wypłaty emerytury z dniem 31 maja 2014 r. Dodatkowo odwołujący w odwołaniu zawarł oświadczenie, iż na wypadek nie uwzględnienia odwołania, zgłasza oświadczenie o cofnięciu wniosku z dnia 10 kwietnia 2014 r. z jednoczesnym zgłoszeniem w odwołaniu nowego wniosku o emeryturę.
Organ rentowy, w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie.
Sąd ustalił, co następuje
Organ rentowy, rozpoznając wniosek złożony w dniu 10 kwietnia 2014 r., przyznał decyzją z dnia 26 maja 2014 r. odwołującemu S. L. urodzonemu dnia (...) emerytury poczynając od dnia 8 maja 2014 r. w niższym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnych warunkach, W związku z kontynuowaniem zatrudnienia, prawo do wypłaty emerytury zawieszono (dowód – decyzja z dnia 26.05.2014 roku w aktach emerytalnych).
Po rozwiązaniu w dniu 30 maja 2014 roku umowy o pracę, odwołujący wniósł w dniu 26 czerwca 2014 roku, o podjęcie wypłaty przyznaj emerytury.
Zaskarżoną decyzją z dnia 9 lipca 2014 roku organ rentowy ustalił wysokość i podjął wypłatę emerytury od dnia 1 czerwca 2014 roku. (dowód – decyzja organu rentowego z dnia 09.07.2014 roku).
Sąd zważył co następuje
Zgodnie z art. 103a ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał pracę bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury. Zatem w niniejszej sprawie rozwiązanie stosunku pracy z dniem 30 maja 2014 r. spowodowało możliwość przyznania wypłaty emerytury najwcześniej od dnia 31 maja 2014 r. mimo, iż prawo do świadczenia odwołujący nabył w dniu 8 maja 2013 roku. o ile wniosek o podjęcie wypłaty świadczenia zostałby zgłoszony w maju 2014 r.
Jednak odwołujący wniosek o podjęcie wypłaty zawieszonej emerytury zgłosił w organie rentowym w dniu 26 czerwca 2014 r. W tych warunkach podjęcie wypłaty zawieszonej emerytury mogło nastąpić najwcześniej od dnia 1 czerwca 2014 r. Zgodnie bowiem z przepisem art. 129 ust. 1 cytowanej na wstępie ustawy świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tego świadczenia, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym został zgłoszony wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Ten ostatni przypadek nie ma w sprawie zastosowania albowiem przyznawanie prawa do świadczenia jak i podjęcie wypłaty zawieszonego świadczenia mogło nastąpić po uprzednim zgłoszeniu wniosku o świadczenie. Cytowany przepis odnosi się w takim samym stopniu do przypadku przyznawania prawa do świadczenia jak i podjęcia wypłaty świadczenia w warunkach gdy – tak jak w realiach niniejszej sprawy – jego wypłata była zawieszona.
Zatem zaskarżona decyzja nie naruszała wskazanego wyżej przepisu. Nie ma znaczenia przy tym czy wniosek o podjęcie wypłaty świadczenia zgłoszony został w terminie zanim nastąpiła prawomocność decyzji przyznającej prawo do świadczenia z jednoczesnym zawieszeniem jego wypłaty z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia. Taki wniosek był bowiem nowym wnioskiem i zakres podnoszonych tam żądań nie odnosił się do kwestii zawieszalności świadczenia istniejących na dzień wydania decyzji pierwszorazowej.
W tych warunkach odwołanie od decyzji z dnia 9 lipca 2014 r. podlegało oddaleniu o czym sąd orzekł w punkcie 1 sentencji wyroku.
W odwołaniu skarżący podniósł szereg okoliczności wykraczających poza ramy decyzji z dnia 9 lipca 2014 r. Wnioski w tym zakresie podlegały przekazaniu organowi rentowemu celem ich właściwego zakwalifikowania i podjęcia stosownych decyzji. Uzasadnione było zatem rozstrzygniecie zawarte w punkcie 2 sentencji wyroku.