Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2012 r. Sąd Rejonowy w Kielcach zasądził na rzecz (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w K.:od K. W. i B. M. po 308,11 zł z ustawowymi odsetkami z zastrzeżeniem, że za zapłatę tych kwot odpowiadają razem z I. M., od której kwoty te zostały zasądzone prawomocnym nakazem zapłaty wydanym przez Sąd Rejonowy w Kielcach w sprawie VII Nc 422/12, zaś zapłata tej kwoty przez jednego ze współodpowiedzialnych zwalnia drugiego do wysokości zapłaty, od L. B. i W. M. po 308,11 zł z odsetkami z zastrzeżeniem, że również odpowiadają za ich zapłatę z I. M. na zasadzie jak poprzednio, od J. M. kwotę 308,11 zł z odsetkami na zasadzie współodpowiedzialności z I. M. na warunkach jak wyżej. Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie oraz orzekł o kosztach procesu i rygorze natychmiastowej wykonalności, ustalając co następuje:
E. M. był członkiem (...) Spółdzielni Mieszkaniowej i jemu oraz jego żonie I. M. przysługiwało na zasadzie małżeńskiej wspólności ustawowej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nr (...), położonego w K. przy ul. (...).
E. M. zmarł 12 kwietnia 2009 r. i spadek po nim nabyli żona I. M. w ½ części oraz rodzeństwo B. M., W. M., J. M., K. W. i L. B. po 1/10 części.
W dniu 6 kwietnia 2011 r. w sprawie VII Ns 80/11 Sądu Rejonowego Kielcach o dział spadku po E. M. uczestnicy tego postępowania zawarli ugodę przyznając I. M. udział ¼ części w w/w prawie, zaś W. M., B. M., J. M., K. W. i L. B. udziały po 1/20 części.
Pozwani W. M., B. M., J. M., K. W. i L. B. nie mieszkają w przedmiotowym lokalu i nie są członkami (...) Spółdzielni Mieszkaniowej.
Zaległość z opłat na pokrycie kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w części przypadającej na lokal nr (...) i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie powódki wynosiła 6162 zł i składały się na nią niedopłata za wrzesień 2010 r., nieuiszczone opłaty za okres od października 2010r do grudnia 2011 r, niedopłata za centralne ogrzewanie w sezonie 2010/2011 oraz odsetki ustawowe do 29 lutego 2012 r.
Sąd uznał, że brak jest podstaw do solidarnej odpowiedzialności pozwanych, która to odpowiedzialność może wynikać jedynie z ustawy lub z czynności prawnej (art369 kc).
Przede wszystkim zobowiązanie do zapłaty kwoty 6162, 20 zł nie było zobowiązaniem E. M., bowiem powstało po jego śmierci, a więc jest zobowiązaniem własnym każdego ze spadkobierców.
Niezasadne jest więc powołanie przez powódkę art. 1034§1 i 2 kc.
Zdaniem Sądu podstawą odpowiedzialności pozwanych jest art. 207 zd. 2 kc, natomiast nie jest nią art. 4 ust. 1 ze zn 1 ustawy z 15 grudnia 2000 r o spółdzielniach mieszkaniowych.
W przepisie tym nie określono, że odpowiedzialność osób, którym przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu jest solidarna, ale odesłano do przepisu art. 4 ust 1 tej ustawy, który stanowi, ze członkowie spółdzielni realizują obowiązek uiszczania opłat zgodnie z postanowieniami statutu.
Sąd uznał, że brak możliwości nałożenia w drodze statutu, będącego umową, reguł odpowiedzialności osób, które są wprawdzie związane ze spółdzielnią węzłem prawnym jakim jest przysługujące im ograniczone prawo rzeczowe, ale nie związanych stosunkiem członkostwa, a zatem pozbawionych wpływu na kształt i treść statutu
Prowadzi to zdaniem Sądu do oceny § 41 ust 10 statutu (...) Spółdzielni Mieszkaniowej, w którym powódka upatruje solidarną odpowiedzialność pozwanych, w kontekście art. 58 kc i stwierdzenia, że jest on sprzeczny z prawem.
Apelację od tego wyroku wywiodła (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa i zarzuciła naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 4 ust.1 ze zn.1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych przez uznanie, że odesłanie „na takich samych zasadach jak członkowie spółdzielni” nie stanowi upoważnienia do regulacji z §41 ust.10 statutu i wprowadzenia solidarnej odpowiedzialności współwłaścicieli w częściach ułamkowych spółdzielczego prawa do lokalu,za opłaty za jego użytkowanie. Reasumując skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie solidarnie od pozwanych pełnej kwoty należności dochłodzonej pozwem.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Apelacja nie jest zasadna, bowiem Sąd I instancji wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy, prawidłowo je ocenił i wydał trafny wyrok.
Motywy zaskarżonego orzeczenia zawierają szczegółowy wywód prawny dotyczący braku możliwości uregulowania statutem obowiązków osób wprawdzie związanych ze spółdzielnią węzłem prawnym w postaci ograniczonego prawa do lokalu, ale nie będących członkami spółdzielni, w szczególności w zakresie solidarnej odpowiedzialności za ponoszenie opłat.
Należy wskazać, że Sąd Okręgowy w całości stanowisko Sądu I instancji podziela i przyjmuje je za własne. Ma rację Sąd rozpoznający sprawę w I instancji, iż statut spółdzielni jest umową, przeto nie może regulować obowiązków osób, które stroną tej umowy nie są, a więc nie mają wpływu na jej treść.
Sama apelacja niczym argumentacji Sądu Rejonowego nie podważa, a jedynie prezentuje stanowiska znane z dotychczasowego postępowania.
Chybione jest stanowisko apealanta, iż orzekając w sprawie należy w drodze analogii mieć na uwadze uregulowanie zawarte w art. 17 ze zn. 10 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych przewidujące możliwość sprzedaży lokalu w przypadku długotrwałej zaległości z zapłatą opłat przez jedną z osób korzystających z lokalu. Zdaniem autora apelacji jeżeli lokal zajmuje kilka osób a tylko jedna zalega z zapłatą opłat to przy braku solidarnej odpowiedzialności nie byłaby możliwa przewidziana w/w przepisem sprzedaż.
Otóż zdaniem Sądu Okręgowego powołany przepis jak i następny, a mianowicie art. 4 ust. 6 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych przewidujący solidarną z członkami spółdzielni lub nie członkami, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, odpowiedzialność za opłaty osób pełnoletnich stale zamieszkujących z nimi, wbrew stanowisku skarżącego potwierdzają jedynie argumentację Sądu Rejonowego.
Należy mieć bowiem na uwadze powołaną przez ten Sąd regulację zawartą w art. 369 kc, a stanowiącą że zobowiązanie jest solidarne jeżeli to wynika z ustawy lub z czynności prawnej.
Cytowane w apelacji przepisy są regulacją zawartą w ustawie i w świetle art. 369 kc nie jest możliwe stosowanie jej do przypadków jak niniejszy w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych nieuregulowanych.
Skoro ustawodawca przewidział przypadki na które powołuje się apelacja, nic nie stało na przeszkodzie, by regulacją objąć odpowiedzialność osób pozostających w sytuacji prawnej jak pozwani.
Skoro tego nie uczynił, to brak podstaw do przyjęcia solidarnej odpowiedzialności pozwanych w sprawie.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji wyroku z mocy art. 385 kpc
SSO E. Piątkowska - Bidas