Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Sandomierzu utrzymał w mocy wpis referendarza sądowego z dnia 18 grudnia 2013 r. w księdze wieczystej (...) o wpisie ostrzeżenia o niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że stosownie do przepisu art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 707 ze zm., dalej: u.k.w.h.) zobligowany był do wpisania ostrzeżenia o niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, wobec nadesłania przez Sąd Rejonowy w Sandomierzu zawiadomienia z prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 12 marca 2013 r. o przysądzeniu własności nieruchomości objętej przedmiotową księgą na rzecz Z. Z.. Sąd wskazał także na brak przepisu prawa obligującego sąd lub referendarza sądowego do złożenia podpisu pod zawiadomieniem o dokonaniu wpisu.
Apelację od powyższego postanowienia wywiódł uczestnik R. S., zarzucając naruszenie art. 626⁸ §1 i 2 k.p.c. poprzez błędne i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji dokonanie wpisu ostrzeżenia o niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym na podstawie zawiadomienia Sądu Rejonowego w Sandomierzu, Wydział I Cywilny z dnia 26 listopada 2013 r. o zmianie właściciela nieruchomości, sygn. Akt I Co 398/12, mimo że znajdujące się w aktach dokumenty nie dają podstawy do wpisu przedmiotowego ostrzeżenia.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uchylenie wpisu ostrzeżenia o niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym dokonanego przez referendarza sądowego w dniu 18 grudnia 2013 r., ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sandomierzu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Rejonowy odniósł się szczegółowo do powielonych aktualnie w apelacji zarzutów uczestnika. Sąd Okręgowy w pełni podziela wnioski Sądu pierwszej instancji oraz przytoczoną na ich uzasadnienie argumentację prawną.
Chybiony okazał się zarzut obrazy przepisu art. 626⁸ §1 i 2 k.p.c. Wpis ostrzeżenia został dokonany na podstawie prawomocnego postanowienia z dnia 12 marca 2013 r. w sprawie I Co 398/12 Sądu Rejonowego w Sandomierzu o przysądzeniu własności objętej przedmiotową księgą wieczystą nieruchomości na rzecz Z. Z.. Sąd zobligowany był po otrzymaniu zawiadomienia o zmianie właściciela do dokonania stosownego ostrzeżenia z urzędu na podst. art. 36 ust. 3 u.k.w.h. Niewątpliwie orzeczenie sądowe spełnia także wymogi formalne dokumentu stanowiącego podstawę wpisu w księdze wieczystej, stosownie do art. 31 ust. 1 u.k.w.h. Zgodzić także należy się z tym, że fakt, iż toczy się postępowanie karne w związku z licytacją, na której doszło do zbycia nieruchomości jest dla prawidłowości zaskarżonego wpisu irrelewantny.
Nie ma racji także skarżący, wskazując na naruszenie przepisu §10 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów, z uwagi na niepodpisanie wpisu, w sytuacji gdy wpis ten dokonany został w systemie informatycznym, a zatem zastosowanie znalazły regulacje zawarte w art. 626⁸ §8 i 9 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 §2 k.p.c. oddalił apelację.