Uzasadnienie
Obwiniony W. J. stanął pod zarzutem tego, że:
- I. w dniu 2 kwietnia 2013 r. ok. godz. 8. 50 w K. na ul. (...) kierował pojazdem marki H. (...) o nr rej. (...) nie stosując się do ruchu prawostronnego tj. o wykroczenie z art. 97 kw w zw. z rt. 16 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym
- II. w miejscu i czasie jak w pkt. I prowadził pojazd marki H. (...) o nr rej. (...) bez włączonych wymaganych przepisami świateł mijania, tj. o wykroczenie z art. 88 kw
- III. w miejscu i czasie jak w pkt. I i II odmówił okazania dokumentów tożsamości umundurowanemu funkcjonariuszowi policji tj. o wykroczenie z art. 65 § 2 kw
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem wydanym w dniu 22 października 2013 r. w sprawie sygn. akt XIW 1670/ 13 uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów stanowiących wykroczenia z art. 97 kw w zw. z art. 16 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym co do czynu z punktu I wniosku o ukaranie, art. 88 kw co do czynu z punktu II wniosku o ukaranie i art. 65 § 2 kw co do czynu z punktu III wniosku o ukaranie i za to na podstawie art. 65 § 2 kw w zw. z art. 9 § 2 kw i w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył mu łącznie karę grzywny w wysokości 500 złotych.
Apelację od wyroku wniósł obwiniony, który zarzucił zaskarżonemu wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych i wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie go od stawianych zarzutów.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Apelacja obwinionego okazała się o tyle skuteczna, o ile doprowadziła do zmiany zaskarżonego wyroku w taki sposób, jak to rozstrzygnął Sąd odwoławczy w wydanym przez siebie orzeczeniu. Wbrew zarzutom skarżącego Sąd I instancji w toku prawidłowo przeprowadzonego przewodu sądowego zgromadził wszystkie dowody niezbędne dla rozprzęgnięcia, wnikliwie i szczegółowo je przeanalizował, oraz dokonał na ich podstawie prawidłowych ustaleń faktycznych. W świetle zeznań interweniujących funkcjonariuszy policji okoliczności popełnienia przez obwinionego zarzucanych mu czynów nie budzą żadnych wątpliwości.
Obwiniony zachowaniem swym wyczerpał znamiona przypisanych mu wykroczeń.
Uwzględniając charakter i okoliczności czynów przypisanych obwinionemu oraz warunki i właściwości osobiste W. J., jego wiek, ustabilizowany tryb życia, Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok, orzekając wobec obwinionego karę nagany.
Kara ta jest wystarczająca, by wdrożyć obwinionego do poszanowania prawa i przestrzegani zasad współżycia społecznego.
Biorąc pod uwagę powyższe, n podstawie art. 437 § 1 kpk orzeczono jak w wyroku.
Uwzględniając aktualną sytuację majątkową i rodzinną obwinionego zwolniono go od kosztów postępowania za I i II instancję.
(SSO Ewa Opozda- Kałka)